انواع گروه های اجتماعی

انواع گروه های اجتماعی ( به انگلیسی: Types of social groups ) در علوم اجتماعی گروه های اجتماعی را می توان بر اساس پویایی گروه دسته بندی کرد که سازمان اجتماعی را تعریف می کند. [ ۱] در اصطلاح جامعه شناختی، گروه ها را اساساً می توان از طریق میزان تأثیر ماهیت آنها بر افراد و چگونگی آن از یکدیگر متمایز کرد. [ ۲] [ ۳] برای مثال، «گروه اولیه» یک گروه اجتماعی کوچک است که اعضای آن روابط نزدیک، شخصی و پایداری با یکدیگر دارند ( مانند خانواده، دوست دوران کودکی ) . در مقابل، «گروه ثانویه» گروهی است که در آن تعاملات غیرشخصی تر از گروه اولیه است و معمولاً بر اساس علایق مشترک، فعالیت ها و / یا دستیابی به هدفی خارج از خود رابطه ( مثلاً همکاران، همکلاسی ها ) است. [ ۱]
چهار نوع اساسی از گروه ها به طور سنتی شناخته شده است: گروه های اولیه، گروه های ثانویه، گروه های جمعی و دسته ها. [ ۴] [ ۵]
تمایز بین «گروه های اولیه» و «گروه های ثانویه» برای شناسایی بین دو مرتبه سازمان اجتماعی است.
یک "اولیه گروه" معمولاً یک گروه اجتماعی کوچک است که اعضای آن روابط نزدیک، شخصی و پایداری دارند که در آن افراد موارد ضمنی مانند عشق، مراقبت، نگرانی، حمایت و غیره را مبادله می کنند. این گروه ها اغلب طولانی مدت هستند و با نگرانی اعضا نسبت به یکدیگر مشخص می شوند، جایی که هدف در واقع خود رابطه است نه دستیابی به هدف دیگری. [ ۱] به طور کلی، آنها همچنین از نظر روانی برای افراد درگیر آرامش می دهند و منبع حمایتی را فراهم می کنند. همین طور، گروه های اولیه یا فقدان آن ها نقش مهمی در توسعه هویت شخصی دارند و می تواند به عنوان حلقه های تنگ متشکل از افرادی مانند خانواده، عاشقانه های طولانی مدت، گروه حمایت از بحران، گروه کلیسا و غیره درک شود. [ ۴]
مفهوم گروه اولیه برای اولین بار در سال ۱۹۰۹ توسط چارلز کولی (   ۱۷ اوت ۱۸۶۴–۸ مهٔ ۱۹۲۹ ) جامعه شناس آمریکایی و یکی از اعضای مشهور مکتب جامعه شناسی شیکاگو از طریق کتابی با عنوان «سازمان اجتماعی: مطالعه ذهن بزرگتر» معرفی شد. اگرچه کولی در ابتدا این اصطلاح را برای نشان دادن اولین گروه صمیمی دوران کودکی یک فرد پیشنهاد کرده بود ولی این طبقه بندی بعدها به سایر روابط صمیمی نیز گسترش یافت. [ ۶]
علاوه بر این، سه زیر گروه از گروه های اولیه نیز قابل شناسایی هستند:[ ۵]