انجیل

Evan با تلفظ اِوان به زبان های غربی در اصل و ریشه به شکل اَیوان تلفظ و بیان میشده به معنای دالان یا بخش ورودی به خانه های روستائی بین حیاط و خانه و gel با تلفظ گِل به معنای ترکیب خاک و آب و کاه و گلی ( geli ) یعنی ساخته شده از گل. لذا به زبان امروز میتوان ایوانگی را به معنای خانه ای دانست که از گل ساخته شده باشد و نه از سنگ های بزرگ و آجر های پخته.
هر فرد انسانی که خود در یک خانه ی گلی متولد شده و دوران کودکی و نوجوانی و جوانی خود را در آن سپری نموده باشد، مطمئنن و یقینن میتواند بداند که ایوانگی به معنای خبر خوب و یا بشارت شاد نبوده و نمی باشد.
در عصر ایسا نازاره ای ( به لسان و خط قرآنی بصورت عیسی ناصری ) بیشتر مردم یعنی بردگان، رعایا و کارگران در خانه های گلی میزیسته اند.
سقف خیمه ی عهد موسا ( موسی ) در عوض از موی بز و پشم ریسیده شده ی گوسفند به شکل چادر و دیوار های آن حصیری بوده و قابل جمع کردن و حمل و نقل بر پشت حیوانات اهلی از قبیل خر و قاطر و اسب و شتر از منطقه ای به منطقه ی دیگر .
ایسا احتمالا در رقابت با چادر یا خمیه ی عهد موسا از واژه ی ایوانگلی ( ایوانگی من و پدر و مادر من ) استفاده کرده که توجه اکثریت مردم کَپَر و کوخ نشین را بسوی خود جلب نمایند که خود مردم ساکن آن ایوان ها یا خانه های ساخته شده از گل بوده و واژه ی ملموس تری برایشان بوده تا خیمه ی عهد که شب ها گویا نور چراغ یهوه در آن بسوی بیرون سو سو می زده.
واژه ی قرآنی اِنجیل با حروف لاتین به شکل Enjil شاید در اصل و ریشه به شکل اِن جِل ( Enjel ) تلفظ و بیان میشده. پیشوند اِن ( En ) شاید هم به معنای من بوده باشد و هم یک راز و رمز حروفی - عددی به شکل عدد ۵۱۴ یعنی کد انسانی و پسوند جِل به معنای فرش، گلیم با این تفاوت که از موی ریسیده ی بُز بافته شده باشد و نه از پشم گوسفند و پنبه.
اگر جل را در ارتباط با سقف خیمه ی عهد و پیمان موسا در نظر گیریم که نقش رو سری خانه ی عبادت را بازی میکرده، آنگاه میتوان جل را پهن شده زیر پا برای نشستن روی آن دانست.
اگر جل یا جیل را بنیاد آسمانی انسان به شکل عدد ۵۱۴ در نظر گیریم آنگاه بصورت اِن جیل یا Jil 514 , شاید از دیدگاه پنهانی پیامبر دین اسلام به این معنا بوده باشد که هرکدام از ما افراد انسانی در آفرینش ازلی یا اولیه به شکل خانواده های ده عضوی مشتمل بر پنج مرد و پنج زن خودی یعنی ۱۰ پایه ای آفریده شده و از نسل بابا آدم و ننه حوا نیستیم.
در این زمینه میتوان نام ایسا با حروف لاتین به شکل Isa را به عدد ۹۱۹۱ تبدیل نمود که یکی از ۱ و ۹ ها به مرد و دیگری به زن تعلق دارد، هردو با جمع ارقام مساوی با عدد ۱۰ .
نام ابراهیم با حروف لاتین به شکل Ebrahim را میتوان بصورت تفکیکی Eb rah im نوشت و پیشوند Eb را به عدد ۵۲ تبدیل نمود با خوانش ۲ تا ۵ تائی ( پنج مرد و پنج زن ) و یا ۵ تا ۲ تائی ( پنج زوج مشتمل بر ده نیمزوج ) و بهمراه پسوند راه ایم ( rah im ) به این معنا که هر کدام از ما افرد انسانی چه زن و چه مرد ۱۰ راهی هستیم. فقط یکی ( ۱ ) از آن راه های ده گانه به خودمان در این دنیا تعلق دارد و نُه ( ۹ ) تای دیگر به نُه عضو خانواده ی ملکوتی.
خود ایسا بر اساس مندرجات عهد جدید مسیحیان از خود یک ایوانگی یا انجیل نوشتاری تحریر ننموده و به ارث باقی نگذاشته و از دیدگاه فردی من ممکن است محتوای ایوانگی شفاهی وی که بگفته ی خود وی از پدر ( آسمانی ) به او به ارث رسیده، همان باور به ابعاد دهگانه نفسانی هرکدام از افراد انسانی، مشتمل بر پنج من مردانه و پنج من زنانه بوده باشد که در پشت پرده ی ظاهر لفظی واژه ی فراباستانی و فارسی دهّر به شکل های ده هر و ده ره نهفته است و ۹ تا از آنها در پشت پرده ی ظاهر سمبل فلزی شمعدان نُه شمعی خانوکیای قوم یهود.