مواد تغییر فاز دهنده

مواد تغییر فازدهنده ( به انگلیسی: phase change material ) به صورت اختصار PCM. انرژی حرارتی را به دو صورت انرژی گرمایی محسوس و نهان می توان در مواد ذخیره کرد. در ذخیره انرژی محسوس انرژی گرمایی با افزایش دمای جسم جامد یا مایع در آن انبارش می شود. میزان انرژی محسوس ذخیره شده در جسم وابسته به دما، ظرفیت گرمایی ویژه و جرم جسم می باشد. ذخیره انرژی گرمایی توسط جسم به صورت نهان به هنگام تغییر فاز جسم از فاز جامد به مایع و یا مایع به گاز یا جامد به جامد صورت می گیرد. مواد تغییر فازدهنده انرژی را به صورت گرمای نهان ذوب ذخیره می کنند. [ ۱] همان طور که گفته شد ذخیره سازی گرما از ۳ طریق تغییر فاز صورت می گیرد، در حالت اول که تغییر فاز از جامد به جامد است به دلیل این که انتقال گرما بسیار آهسته و اندک می باشد مناسب نیست. در حالت دوم یعنی تغییر فاز مایع به گاز هم به دلیل نیاز به گرما بالا و همچنین ایجاد حجم فشار بالای گاز عملی نمی باشد. اما تغییر فاز از جامد به مایع مناسب تر است که این ویژگی در مواد تغییر فازدهنده PCM وجود دارد، که در دمای ثابت با جذب گرما از فاز جامد به مایع تبدیل می شوند. [ ۲] این مواد انرژی را تقریباً در همان دمایی که جذب می کنند، آزاد نیز می کنند. [ ۱] PCMها در دمای اتاق جامد هستند.
• در شاخه مهندسی از مواد تغییر فازدهنده برای به کارگیری و ذخیره انرژی استفاده می شود.
• مناسب برای حفظ دمای آسایش
• این مواد تمایل به افزایش ذخیره سازی حرارت ده برابر بیشتر از آب و سنگ و زمین دارند.
• ازنظر شیمیایی پایدارند.
• قابل بازیافت هستند.
• غیر واکنش پذیرند.
• دارای طول عمر[ ۳]
• پارافین و اسیدهای چرب
• مواد معدنی، هیدرات های نمک
• مواد ترکیبی
• مواد جاذب رطوبت
• منجمد شدن بدون سرد کردن بسیار، قابلیت ذوب یکنواخت، سازگاری با مواد ساخت و ساز، تفکیک ناپذیر، دارای خواص شیمیایی ثابت، داشتن دمای همجوشی بالا، امن، قابل بازیافت، متریال PCM شامل کربوهیدرات و چربی هارا می توان از منابع تجدیدپذیر تولید کرد. [ ۲]
• هدایت حرارتی کم در حالت جامد و نرخ انتقال حرارت بالا در طول چرخه انجماد، ظرفیت ذخیره سازی گرمای نهان حجمی پایین، قابل اشتعال، هزینه بر به دلیل نیاز به تصفیه کامل نفت
• دارای نقطه ذوب بالا، چگالی ذخیره سازی حجمی بالاتر از ترکیبات آلی