یوگ

لذا این واژه ی اوستائی به احتمال قوی یا قریب به یقین از طریق بازی کردن با حروف و اعداد ساخته شده و از دیدگاه واژه سازان ماهر و خبره در میدان ناپیدای بازی کابلا با مرجعیت غیبی و نامعلوم، اشاره به سامان ها یا نظم های کلی هفتگانه ی گیتیائی، کیهانی یا جهانی داشته در قالب هفت عالم یا دنیا به شکل آسمان ها و زمین های هفتگانه و هرآنچه که بین آنهاست که در طی این سفر بسیار طولانی و دایره وار دنیوی، مقطعی، نزولی و صعودی محتوای کیهان یا جهان بین دو بهشت برین متوالی، در طول هم و پشت سر همدیگر و بطور سلسله وار در ظهورات یا پیدایشات متوالی خود و تا پایان سفر همیشه و هر بار یکی از آنها واقعی، عینی و فیزیکی خواهد بود و شش تا غیبی، برزخی و متافیزکی و هرکدام در نوع خاص و ویژه ی خویش، هر بار پس از وقوع مهبانگ های هشتم ( ۸م ) در مداری برتر و کمال یافته تر از قبل به ظهور و پیدایش و کثرت خواهند رسید و نه پس از وقوع مهبانگ های دوم، سوم، چهارم، پنج، ششم و هفتم.
حروف واژه ی سه حرفی یوخ ( yokh ) در ردیف حروف الفبای فارسی به ترتیب معادل اعداد ۳۲ ۳۰ ۹ میباشند با جمع عددی ۷۱ با تلفظ یک و هفت مساوی با ۸ و آن سه عدد با جمع رقمی ۱۷ با تلفظ هفت و یک یا یک و هفت مساوی با ۸ و حاصل این دو نوع جمع در کنار هم بصورت زوج عددی ۸۸.
واژه ی یوغ ( yogh ) هم در پشت پرده ی ظاهر حروفی خود در ردیف حروف الفبای فارسی حامل تصویر عددی؛ ۳۲ ۳۰ ۲۲ میباشد با جمع عددی ۸۴ با تلفظ چهار و هشت یا هشت و چهار مساوی با ۱۲ و آن سه عدد با جمع رقمی ۱۲ و حاصل این دو نوع جمع در کنار هم بصورت زوج عددی ۱۲۱۲ معادل حروفی بابا ( baba ) و یا از چپ به راست به شکل ؛ آب آب، به زبان تمثیل و نمادین شاید از دیدگاه واژه سازان به معنای سیال و جاری بودن هستی یا وجود بسان آب جویبار ها، رود ها یا رودخانه ها بوده باشد.
در همین ارتباط شاید جالب و شگفت انگیز باشد بدانیم که دو واژه ی اوستائی؛ یکی خویدوده و دیگری آژی ده اکه، به زبان قوم پارس نبوده اند بلکه به زبان قوم ماد و اولی به معنای خود تو ده تائی هستی و دومی به معنای زندگانی های دهگانه ی آسمانی.