گپ و گفت ؛
کلمه ی گَپ ریشه ی کلمه ی گفتن می باشد.
دو حرف ( پ ف ) در قانون و قواعد ایجاد کلمات قابل تبدیل به همدیگر می باشند مثل مثال همیشگی پارس و فارس و. . .
حرف ت در کلمه ی گفت برای ایجاد کلمات در این حوزه ی معنایی به عنوان باب ورود و باب خروج در ساختمان کلمات می تواند استفاده شود.
... [مشاهده متن کامل]
حالا اگر بخواهیم بر مبنای این ریشه و مصدر شروعی بر یک تفسیر در حوزه ی کلمات در این موضوع خاص داشته باشیم از طریق قانون بازخوانی و بازچینی حروف به صورت معکوس جهت مشاهده کاربری و ایجاد بار مخالف در کلمات به کلمه ی اتفاق با لهجه ی ترکی ایتفاگ و از طریق قانون لاتین در پاتیل کلمات و قانون قلب ها در مورد دو حرف ( ق گ ) به کلمه ی توافق می توانیم دسترسی پیدا کنیم.
یعنی فلسفه ی اتفاق در اصطلاح ( اتفاق را ایتفاگ با گفتگو ) و یا اصطلاح رایج ( گاف دادن ) بر مبنای گفت و شنود جهت به توافق رسیدن و حفظ قُوَّت در وقایع روزمره می باشد.
مطلب فوق از طریق نزدیکترین کلمات در اطراف کلمه ی گفتن قابل تبیین شد.
چنانچه بخواهیم روند و مسیر ایجاد کلمات را در آبراه سیال مفاهیم با ریشه ی گپ به مانند گرفتن یک سر نخ بیشتر به پیش برویم تا ببینیم به چه کشتزاری از کلمات می رسند کلماتی مثل وقت و قُوَّت و تقوا و تقویت و تقویم و واقعه و کافی و کفایت و . . . قابل مشاهده می شوند.
به طوریکه از طریق فقط همین یک ریشه، کتابی از یک مفهوم مشترک در حوزه های علمی و فرهنگی و کاربردی مختلف در عالم معنا و معرفت به رویمان گشوده می شود.
کلمه ی گَپ ریشه ی کلمه ی گفتن می باشد.
دو حرف ( پ ف ) در قانون و قواعد ایجاد کلمات قابل تبدیل به همدیگر می باشند مثل مثال همیشگی پارس و فارس و. . .
حرف ت در کلمه ی گفت برای ایجاد کلمات در این حوزه ی معنایی به عنوان باب ورود و باب خروج در ساختمان کلمات می تواند استفاده شود.
... [مشاهده متن کامل]
حالا اگر بخواهیم بر مبنای این ریشه و مصدر شروعی بر یک تفسیر در حوزه ی کلمات در این موضوع خاص داشته باشیم از طریق قانون بازخوانی و بازچینی حروف به صورت معکوس جهت مشاهده کاربری و ایجاد بار مخالف در کلمات به کلمه ی اتفاق با لهجه ی ترکی ایتفاگ و از طریق قانون لاتین در پاتیل کلمات و قانون قلب ها در مورد دو حرف ( ق گ ) به کلمه ی توافق می توانیم دسترسی پیدا کنیم.
یعنی فلسفه ی اتفاق در اصطلاح ( اتفاق را ایتفاگ با گفتگو ) و یا اصطلاح رایج ( گاف دادن ) بر مبنای گفت و شنود جهت به توافق رسیدن و حفظ قُوَّت در وقایع روزمره می باشد.
مطلب فوق از طریق نزدیکترین کلمات در اطراف کلمه ی گفتن قابل تبیین شد.
چنانچه بخواهیم روند و مسیر ایجاد کلمات را در آبراه سیال مفاهیم با ریشه ی گپ به مانند گرفتن یک سر نخ بیشتر به پیش برویم تا ببینیم به چه کشتزاری از کلمات می رسند کلماتی مثل وقت و قُوَّت و تقوا و تقویت و تقویم و واقعه و کافی و کفایت و . . . قابل مشاهده می شوند.
به طوریکه از طریق فقط همین یک ریشه، کتابی از یک مفهوم مشترک در حوزه های علمی و فرهنگی و کاربردی مختلف در عالم معنا و معرفت به رویمان گشوده می شود.
به معنای گفتگوی بین دو نفر است که معمولاً به صورت خصوصی انجام می شود. همچنین نشان دهنده میزان و چگونگی ارتباط بین دو نفر هم در نظر گرفته می شود.