گوهر افشانی

گاهی کنایه از باران باریدن است:
سپاس خورشید را که به هر بامداد بر سر تو زرافشانی می کند و ابر، گوهر.
تیرانا، مهرداد اوستا.

فواره یا پاشیدن گوهر یا مروارید