گوج

� گوجِ ترکی ← ریشه از *ترکی اولیه kǖč ← ترکی باستان k�� ← عثمانی و امروزی g��. معنی: زور، توان، قدرت.
چرا این دو با هم اشتباه می شوند؟
در فارسی امروز، هر دو را �گوج� می نویسیم، اما:
� در تلفظِ قدیم تر، �کوهان� را �گوژ� ( با ژ ) هم می نوشتند تا از �گوجِ ترکی� متمایز شود، ولی در خطِ رایج هر دو به �ج� تبدیل شده اند.
� �گوجِ ترکی� هرگز با �ژ� نوشته نمی شود، چون در ترکی آوای �ژ� وجود ندارد.
واژه ریشه معنی خانواده زبانی
گوج ( کوهان ) کوزِ پهلوی ← کوژ کوهان شتر، برآمدگی هندواروپایی ( ایرانی )
گوج ( نیرو ) *kǖč ترکی زور، قدرت، دشواری آلتایی ( ترکی )
پس هر دو �گوج� یک ریشه نیستند؛ این یک هم نامیِ تصادفی است که در اثر تحولات آواییِ فارسی به وجود آمده.
ببینیم در زبان سانسکریت آیا زبان های دیگر هستند لینک پایین قرار می دهم.
زبان های ترکی�در چند مرحله بر�زبان فارسی�تأثیر گذاشته است. نخستین تأثیر زبان ترکی بر پارسی، در زمان حضور سربازان تُرک در ارتش�سامانیان�روی داد. پس از آن، در زمان فرمان روایی�غزنویان، �سلجوقیان�و پس از�حملهٔ مغول، تعداد بیشتری�وام واژهٔ�ترکی به زبان فارسی راه یافت؛ اما بیشترین راه یابی واژه های ترکی به زبان فارسی در زمان فرمانروایی�صفویان، که ترکمانان�قزلباش�در تأسیس آن نقش اساسی داشتند، و�قاجاریان�بر ایران بود.
• منابع ها. تاریخ ادبیات ایران، ذبیح الله صفا، خلاصه ج. اول و دوم، انتشارات ققنوس، ۱۳۷۴
• تاریخ ادبیات ایران، ذبیح الله صفا، خلاصه ج. سوم، انتشارات بدیهه، ۱۳۷۴
• حسن بیگ روملو، �احسن التواریخ� ( ۲ جلد ) ، به تصحیح�عبدالحسین نوایی، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، ۱۳۴۹. ( مصحح در پایان جلد اول شرح مفصل و سودمندی از فهرست لغات�ترکی�و�مغولی�رایج در متون فارسی از سده هفتم به بعد را نوشته است )
• فرهنگ فارسی، محمد معین، انتشارات امیر کبیر، تهران، ۱۳۷۵
• غلط ننویسیم، ابوالحسن نجفی، مرکز نشر دانشگاهی، تهران، ۱۳۸۶
• فرهنگ کوچک زبان پهلوی، دیوید نیل مکنزی، ترجمه مهشید فخرایی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ۱۳۷۹