گنگی

- واژگان و نشانه های تازی:
واژگان تازی ساختار پارسی را نمی پذیرند، پس از آنها بکار نباید برد ( ما یک زبانِ ساختارمند را می خواهیم، نه اینکه دو واژه با بنیاد ناهمسان )

نکته اینجاست که "پدرام" یک چیزِ پایدار نیست. برای همین گزاره های بالا درست نیستند. پدرامِ 6 سال پیش، با پدرامِ اکنون یکی نیست.
این پدیده برای نِهاد هایی مانند کشور ها، کَسان ( انسان ها ) ، مردم، گروه ها و شریان ( جریان ) ها ، یا واژگانی که دارایِ بخشی زمانی هستند ( مانند "آب و هوایِ امروز" ) بسیار رخ می دهد، ولی می تواند برای هر پدیده ای، هرچند ایستا نیز رخ دهد، چرا که معنای هر پدیده در ذهنِ هرکس، یکی نیست!
/بهتر است گنگ ننویسیم/

• منابع ها. تاریخ ادبیات ایران، ذبیح الله صفا، خلاصه ج. اول و دوم، انتشارات ققنوس، ۱۳۷۴
• تاریخ ادبیات ایران، ذبیح الله صفا، خلاصه ج. سوم، انتشارات بدیهه، ۱۳۷۴
• حسن بیگ روملو، �احسن التواریخ� ( ۲ جلد ) ، به تصحیح�عبدالحسین نوایی، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، ۱۳۴۹. ( مصحح در پایان جلد اول شرح مفصل و سودمندی از فهرست لغات�ترکی�و�مغولی�رایج در متون فارسی از سده هفتم به بعد را نوشته است )
• فرهنگ فارسی، محمد معین، انتشارات امیر کبیر، تهران، ۱۳۷۵
• غلط ننویسیم، ابوالحسن نجفی، مرکز نشر دانشگاهی، تهران، ۱۳۸۶
• فرهنگ کوچک زبان پهلوی، دیوید نیل مکنزی، ترجمه مهشید فخرایی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ۱۳۷۹