گناهان

است، موهبتی است، که به ما اجازه می دهد، ارزش های درونی خود را از طریق عشق خداوند عز و جل بشناسیم و به آنها احترام بگذاریم. ما ایمان داریم و ضعیف هستیم و به همین شکل نیز اشتباهاتی مرتکب شده ایم و اغلب در مورد خودمان فاقد وضوح هستیم. زندگی آسمانی و ابدی، امکانات بی شماری را برای ما فراهم می سازد و ابدیت فقط بعد از مرگ است، تا بدون کاهش کمال در این زندگی، آنها را کشف کنیم و به آنجا برسیم. این موضوع ساده ای است، ولی همه اشتباه می کنند و افراد بی گناه بارها و بارها از عواقب این مجرم ها و کافران رنج می برند. طبق کتاب مقدس، مسیحیان فقط باید گوشت حلال مصرف کنند، اما از دید من به نظر نمی رسد، که کسی از این اصول پیروی کند. این قانون که زنان باید در هنگام راز و نیاز با خداوند متعال روسری بپوشند، اغلب نادیده گرفته می شود، اگرچه این موضوع در تمام کتب مقدس آمده است و برای همه می باشد، حتی زنان مسیحی. وقتی زنان مسلمان تسبیح می فرستند، بسیاری در خانه روسری نمی پوشند. سوال من در رابطه بعدی، در پیگیری خودکفایی به هر نوع می باشد و برای تمام مردم دنیاست؟ که چرا مؤمنان با دانستن اینکه گناه دارد، هنوز هم اعمال خودخواهانه انجام می دهند، بی پاسخ مانده است. نیاز به ارضای نفسی و بدنی اغلب از مسیحیان دنیا به عنوان امری سالم گرفته و سنجیده می شود، در صورتی که این یک گناه کبیره می باشد و چنان بی توجهی به قوانین الهی نگران کننده است. صبر من وقتی لبریز می شود، که می بینم بسیاری حتی قوانین را نمی شناسند و با این حال طوری رفتار می کنند، که انگار همه چیز پسندیده گشته است و از خودشان را حتی انسان های خوبی می دانند. دقیقاً همان ایرانیانی که در برابر قوانین دین اسلام مقاومت می کنند، اغلب فراموش می کنند، که سنت های ما حتی قبل از دین اسلام زمانی شامل پوشش زنان بوده است. ارزش های ما ثابت مانده اند. سپس من تجربه زیادی با جوامع ایرانی در رسانه های اجتماعی را داشتم. وقتی عکسی از یک امام به اشتراک می گذاشتم، اغلب مورد تمسخر قرار می گرفتم، در حالی که ائمه ( ع ) برای رفاه ما مبارزه کرده اند، امیدوار بودند که اعمالشان با احترام به رسمیت شناخته شود. پس خداوند خودشان انسان های بی دین را لعنت کنند. در نهایت، بیاییم و دوباره خودمان را پیدا کنیم، زیرا تا زمانی که ائمه ( ع ) بی توجهی شما را به قوانین بدن خودتان احساس کنند، شما را نخواهند پذیرفت. وقت این است، که بر مورد اعمال خود بنگریم و مطابق با اصول الهی زندگی کنیم - در این رابطه. . .