گلابه

۵ گُل شاهانه ( یا پنج شاهِ گُل آبی یا آبِ گُلی ) و ۵ گُل ملکهانه ( یا پنج ملکه ی گُل آوی یا آوِ گُلی ) برای هر فرد انسانی، جملگی خودی و غیر بیگانه از هم، ملکوتی یا آسمانی، پاراپارادیزی، فرافردوسی یا بهشت برینی و جاودانه، که در گلستانهای ملکوتی توسط باغبان همه سر حریف، از آب رودخانه ی زم زم و آب قنات کوثر آبیاری و پرورش و گهگاهی هم شست و شو داده میشده اند.
گِلاوبه ی آلمانی به احتمال قوی یا قریب به یقین، از دیدگاه واژه سازان ماهر و خبره در میدان ناپیدای بازی کابلا با مرجعیت غیبی و نامعلوم، علاوه بر معنای مختصر بالا، شاید به معنای آو یا آب گل آلود، هم بوده باشد.

پیدایش ظروف سفالی گلابه ای و رونق گرفتن نمونه های دیگر سفال در ایران اتفاقی بود که پس از ورود اسلام به ایران اتفاق افتاد. اسلام با ممنوع کردن استفاده از ظروف طلایی و نقره ای باعث پادشاهان و بزرگان به دنبال دستیابی به ظروف زیبا سرمایه های بسیاری را برای خلق ظروفی سفالی اما به زیبایی آثار طلایی و نقره ای هزینه کنند.
یکی از انواع ظروفی که به همین صورت خلق شد و در طی چندین قرن رشد بسیاری کرد، ظروف گلابه ای چندرنگ بودند. ظروف گلابه ای رنگارنگ با انواع گلابه های قرمز، زرد، خردلی، سبز، ارغوانی و سفید تزئین شده و در نهایت با لعاب بی رنگ سربی پوشش داده می شدند.