گشاده سخن

لغت نامه دهخدا

گشاده سخن. [ گ ُ دَ / دِ س ُ خ َ ] ( ص مرکب ) فصیح و زبان آور. ( ناظم الاطباء ). گشاده زبان :
گشاده سخن مرد با رای و کام
همی آب حیوانْش ْ خواند به نام.
فردوسی.

فرهنگ فارسی

فصیح بلیغ سخنور .

پیشنهاد کاربران

1_سخنور
فصیح
2_سخن آشکار
سخن غیر پنهان
گشاده سخن کس نیارست گفت
که نشنید کس نوش با نیش جفت
✏ �فردوسی�