گستر

بهار واژه. واژه بهار. بهاران واژه. واژه بهاران.
بهارگان واژه. واژه بهارگان.

واژه تُنگ. واژه تنگ. واژه خَنگ. واژهآونگ. واژه درنگ. واژه زرنگ. واژه آر. واژه باران. واژه. ررف. واژه تگرگ. واژه تزرو. واژه پرند. واژه شرنگ. واژه ترنگ. واژه ترنج. واژه پیچ. واژه مایه. واژه تایه. واژه سایه. واژه وایه. واژهرایه . واژه رایانه. واژه پایانه. واژه خواهانه. واژه رو. واژه دو. واژه نو. واژه ناب. واژه خواب. واژه پاپ. واژه پوپ. واژه تور. واژه گانه. واژه خوانم. واژه یاس. واژه پاس. واژه جام. واژه نام. واژه بام. واژه سام. واژه هام. واژه هایم. سرواژه. درواژه. هرواژه. مرواژه. ترواژه. ارواژه. آرواژه. واژه. واژا. واین. واسواران. واژوار. واژه کار. واژه کاشت. واژه نگاشت. واژه پیرا. واژه پیر. واژه دیر. . دیرواژگان. پیرواژگان.
واژه نماد. واژه نمود. واژه نماد. واژه ویر. واژه گیر. واژه پذیر. واژه گل. گل واژه. ماواژه. کُل واژه. واژواژه . واژه آهنگ. واژه ارزنگ. واژه ارژنگ. واژه پیرا. واژه دیرا. واژسیر. واژه شیر. واژه زیر. واژه بم. واژه زم. واژه خم. واژه چم. واژه غم. غم واژه. غم واژگان. وهر کدام با واردشدن مانند واژه پیرا که می شود پیرا واژه. واژه بند . واژه خیز. واژه انگار. واژه آیین. واژه پایین. واژه بالا. واژه پالا. واژه کالا. واژه مال. واژه گال. واژه پال. واژه یال=کوهی که یالش واژه گانند. واژه امیر. واژه وزیر. واژه نمیر. واژه چم. واژه خم. واژه رم. واژه دم. واژه شم. واژه زم. واژهپاک. واژه چاک. واژه کاک. واژه تاک. واژه لاک. واژه ناک. واژه سار. واژه پر. واژه نر. واژه ما. واژه درمان . واژه درمانی. واژه دارو. واژهپارو. واژه شارو. واژه جارو. واژه نوش. واژه پوش. واژه جوش. واژه کوش. واژه گوش. واژه توش. واژه دوش. واژه روش. واژه نهان. واژه نمون. واژه پیدا. واژه ناپیدا. واژه طر. واژه فر. واژه تر. ترواژه. ترواژگان. کرواژگان. برواژگان. پرواژگان. آبشار واژه. کو واژه. درواژه. دشت واژه. دریاواژه. درّواژه. دارواژه. خورواژه. واژه خور. با واژه. بی واژه. چی واژه. واژه چی. واژه بی. واژه نی. واژه نی. واژه پی. واژه کی. واژه می. می واژه. واژه باک. واژه پاک. واژه تاک. واژه ناک. واژه کاک. واژه موم. واژه متم. واژه شام. واژهرام. واژه خام. واژه غان. واژه گان. واژه پ. واژه تا. واژه نا. واژه وا. واژه را. واژه سا. واژه سار. واژه واو. واژا دل. دل واژه. ربان واژه . داان واژه. کران واژه. تاب واژه. یاب واژه. پا واژه. واژه پا. یا واژه. گاه واژه. کاه واژه. نوشت واژه. کنشت واژه. بهست واژه. نهشت واژه. نهلت واژه. خفت واژه. واژه خُفت. خِفت واژه. رفت واژه. رُفت واژه. سفت واژه. سِفت واژه. سخت واژه. نرم واژه. گرم واژه. سردواژه. خود واژه ( وِژواژه به زبان لکی. ) من واژه. تو واژه. او واژه. ماواژه. شما واژه . ایشان واژه. ما واژه. آنها واژه. اینها واژه. کسان واژه. کیان واژه. کیک واژه. فلان واژه. بیسار واژه. بسیار واژه. کاواژه. گا واژه. پاواواژه. زار واژه. واژه زار.

• منابع ها. تاریخ ادبیات ایران، ذبیح الله صفا، خلاصه ج. اول و دوم، انتشارات ققنوس، ۱۳۷۴
• تاریخ ادبیات ایران، ذبیح الله صفا، خلاصه ج. سوم، انتشارات بدیهه، ۱۳۷۴
• حسن بیگ روملو، �احسن التواریخ� ( ۲ جلد ) ، به تصحیح�عبدالحسین نوایی، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، ۱۳۴۹. ( مصحح در پایان جلد اول شرح مفصل و سودمندی از فهرست لغات�ترکی�و�مغولی�رایج در متون فارسی از سده هفتم به بعد را نوشته است )
• فرهنگ فارسی، محمد معین، انتشارات امیر کبیر، تهران، ۱۳۷۵
• غلط ننویسیم، ابوالحسن نجفی، مرکز نشر دانشگاهی، تهران، ۱۳۸۶
• فرهنگ کوچک زبان پهلوی، دیوید نیل مکنزی، ترجمه مهشید فخرایی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ۱۳۷۹

بستر
همریشه گستر. �اسفا 1:2 ص 171�
آنچه گسترانند برای خوابیدن و به عربی فراش گویند. ( سروری )