اَهنَوَدگاه ( 28تا34 ) ، یَسنا، هات ( بخش ) 30، بند 2:
sraotā gēušāiš vahištā
avaēnatā sūcā mananghā
āvarena vīcithahyā narēm narem hvah'yāi tanuyē
parā mazē yanghō ahmāi nē sazdyāi baodantō paitī
... [مشاهده متن کامل]
مینو ( معنی ) : به سخنان مِهین ( والا ) گوش فرا دهید؛
با اندیشه ای روشن بین ( ویدوش! ) به آنها بنگرید،
برای بِه گزینی ( تصمیم گیری ) میان این دو باور ( راستی و دروغ ) ، هر کس برای خودش پیش از آن،
خرد آگاهانه ( وُهومَنه ) کند و آگاهی را برگزیند ( انتخاب کند ) [ با این امید که سرانجام، کامروا گردیم!]
.
اَهنَوَدگاه ( 28تا34 ) ، یَسنا، هات ( بخش ) 30، بند 3:��� at tā mainyū pouruyē yā yēmā hvafenā asrvātem
manahicā vacahicā šyaothanōi hī vahyō akemcā
ašcā hūdānghō ereš vīšyātā nōit duždānghō
مینو ( معنی ) : آن دو مینوی ( گوهر ) آغازین، که همچون دو همزاد در جهان ذهنی ( عالم معنا، لاهوتی! ) شناخته می شوند
در اندیشه و گفتار و کردار با یکدیگر هَمِستاری ( تفاوت ) دارند: یکی نیک تر است و دیگری بدتر!
و راستی ( اَشا، درستی ) را نیک دانان ( هودا! ) [میان آن دو] برگزینند ( انتخاب کنند ) نه بد اندیشی ( دُژآگاهی ) را
.
اَهنَوَدگاه ( 28تا34 ) ، یَسنا، هات ( بخش ) 30، بند 9:
atcā tōi vaēm h'yāmā yōīm ferašēm kerenāun ahūm
mazdascā ahuranghō ā - mōyastrā baranā ašācā
hyat hathrā mana bavat yathrā cistiš anghat maēthā
مینو ( معنی ) : پس باشد ( ما خواستاریم ) که مانند کسانی باشیم ( به سر بریم ) که این جهان[اَستومند] را از نو می سازند و برای بِهسازی آن می کوشند
بشود مزدا و اهوره ها ( فرشتگانش یا ایزدانش ) به پیش ما آیند و به ما راستی ( اَشا، درستی ) و یاری خویش بخشند
تا اندیشه ما به آنجایی که سرچشمه دانایی ( مایه خرد ) است پی بِبَرَد! ( به آگاهی برسیم )
( ( گوشزد: در گاتی که موبد اردشیر آذرگُشَسپ معنی کرده است؛ واژه� "بنده" آمده است و ایشون، بیشتر معنی ها را از خودش ساخته و بهتر است زبان شناسانه با بند برخورد شود و به مانند نوشته اوستایی برگردان بشه! ) )
.
.
دانشمندان بسیاری هستند ولی نامی ترین آن ها، شهاب الدین یحیی سهروردی ( شیخ اشراق ) است که از آیین های مزدیسنا و زرتشتی الگو گرفته است!
همچنین، دو بخش ( ستایش خرد و گفتار اَندر آفرینشِ عالم ) شاهنامه فردوسی خردمند، با این بندها همسان است و بی برو برگرد ( بی شک، حتما ) خوانده شود!
sraotā gēušāiš vahištā
avaēnatā sūcā mananghā
āvarena vīcithahyā narēm narem hvah'yāi tanuyē
parā mazē yanghō ahmāi nē sazdyāi baodantō paitī
... [مشاهده متن کامل]
مینو ( معنی ) : به سخنان مِهین ( والا ) گوش فرا دهید؛
با اندیشه ای روشن بین ( ویدوش! ) به آنها بنگرید،
برای بِه گزینی ( تصمیم گیری ) میان این دو باور ( راستی و دروغ ) ، هر کس برای خودش پیش از آن،
خرد آگاهانه ( وُهومَنه ) کند و آگاهی را برگزیند ( انتخاب کند ) [ با این امید که سرانجام، کامروا گردیم!]
.
اَهنَوَدگاه ( 28تا34 ) ، یَسنا، هات ( بخش ) 30، بند 3:��� at tā mainyū pouruyē yā yēmā hvafenā asrvātem
manahicā vacahicā šyaothanōi hī vahyō akemcā
ašcā hūdānghō ereš vīšyātā nōit duždānghō
مینو ( معنی ) : آن دو مینوی ( گوهر ) آغازین، که همچون دو همزاد در جهان ذهنی ( عالم معنا، لاهوتی! ) شناخته می شوند
در اندیشه و گفتار و کردار با یکدیگر هَمِستاری ( تفاوت ) دارند: یکی نیک تر است و دیگری بدتر!
و راستی ( اَشا، درستی ) را نیک دانان ( هودا! ) [میان آن دو] برگزینند ( انتخاب کنند ) نه بد اندیشی ( دُژآگاهی ) را
.
اَهنَوَدگاه ( 28تا34 ) ، یَسنا، هات ( بخش ) 30، بند 9:
atcā tōi vaēm h'yāmā yōīm ferašēm kerenāun ahūm
mazdascā ahuranghō ā - mōyastrā baranā ašācā
hyat hathrā mana bavat yathrā cistiš anghat maēthā
مینو ( معنی ) : پس باشد ( ما خواستاریم ) که مانند کسانی باشیم ( به سر بریم ) که این جهان[اَستومند] را از نو می سازند و برای بِهسازی آن می کوشند
بشود مزدا و اهوره ها ( فرشتگانش یا ایزدانش ) به پیش ما آیند و به ما راستی ( اَشا، درستی ) و یاری خویش بخشند
تا اندیشه ما به آنجایی که سرچشمه دانایی ( مایه خرد ) است پی بِبَرَد! ( به آگاهی برسیم )
( ( گوشزد: در گاتی که موبد اردشیر آذرگُشَسپ معنی کرده است؛ واژه� "بنده" آمده است و ایشون، بیشتر معنی ها را از خودش ساخته و بهتر است زبان شناسانه با بند برخورد شود و به مانند نوشته اوستایی برگردان بشه! ) )
.
.
دانشمندان بسیاری هستند ولی نامی ترین آن ها، شهاب الدین یحیی سهروردی ( شیخ اشراق ) است که از آیین های مزدیسنا و زرتشتی الگو گرفته است!
همچنین، دو بخش ( ستایش خرد و گفتار اَندر آفرینشِ عالم ) شاهنامه فردوسی خردمند، با این بندها همسان است و بی برو برگرد ( بی شک، حتما ) خوانده شود!
