گزش نام مصدر است از گزیدن که در فارسی میانه به شکل gazishn بوده است. ( اِش در فارسی میانه به شکل ایشن بسیار کاربردی بوده، کسی که می گوید این پسوند در فارسی میانه نبوده یا دروغ می گوید یا کوچکترین آگاهی ای از فارسی میانه ندارد. )
... [مشاهده متن کامل]
مصدر آن گزیدن است و کنون بن آن گَز یا گاز. گاز گرفتن و گاز زدن هم از آن گرفته شده.
از این مصدر واژگان گزش، گزیدگی و گزند و گزنده و گزندگی در فارسی امروزی رایج هستند .
گزش همساختار با رویش، جویش، سازش، خوانش، زایش، کاهش
گزیدگی همساختار با سوختگی، بریدگی، برگشتگی، رُفتگی، شُستگی، شکستگی
گزند همساختار با روند، فراروند، آیند، فرایند، مانند، سازند و. . . .
گزنده مانند زاینده، زیونده ( زنده ) ، روینده، جوشنده، خواننده
گزندگی مانند زایندگی، رویندگی، زندگی، خوانندگی