گرگه

لغت نامه دهخدا

گرگه. [ گ ُ گ ِ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان اورامان بخش رزاب شهرستان سنندج ، واقع در 11000گزی شمال باختر رزاب و 1000گزی خاور اتومبیل رو مریوان به رزاب. هوای آن سرد، دارای 220 تن سکنه است. آب آنجا از چشمه تأمین میشود. محصول آن غلات و حبوبات ولبنیات و توتون و شغل اهالی زراعت و گله داری است. راه آن مالرو است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 5 ).
گرگه. [ گ ُ گ َ ] ( اِخ ) تیره ای از کورکور هفت لنگ. ( جغرافیای سیاسی کیهان ص 73 ).

فرهنگ فارسی

تیره ایست از کورکور هفت لنگ .

واژه نامه بختیاریکا

از قرن 8 بزرگترین واحد ایل بختیاری از تیره تبدیل به طایفه گردید. چهارلنگ و هفت لنگ تعریف شد و از آن تاریخ تحولات زیادی در زمینه جغرافیا، تقسیمات بصورت مداوم بوجود آمد. بدین سبب هنوز اجماعی بر روی چارت بختیاری وجود ندارد. برآیند نظریات متعدد از میان کتب و ماخذ شفاهی بدین گونه می باشد. ( ت ) کورکور زراس وند؛ ( ط ) دورکی

پیشنهاد کاربران

گرگه Grrga
گرگه در گویش کُردی کلهری در استان کرمانشاه به معنی میوه ی گرمک است. مترادف گرگه میشه کالک.
gerge : در گویش گوغر همان گریه را گویند.