در روم باستان ابتدا گاه شماری برپایهٔ گام های ماه و فصل های زراعی ایجاد شد که در آن هرسال ۳۰۴ روز و دارای شش ماه سی روزه و ۴ ماه ۳۱ روزه ( جمعاً ۱۰ ماه ) بود که بعد از به تخت نشستن نوما پومپیلیوس، دومین پادشاه روم، با افزوده شدن دو ماه فوریه و ژانویه هر سال به ۱۲ ماه تقسیم شد.
