کل کردن

لغت نامه دهخدا

کل کردن. [ ک ُ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) کُلَه کردن. کوتاه بریدن درختی یاشاخی را. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ) :
گمان برم که به فضل و بزرگواری خویش
ببار آری آن شاخ را که او کل کرد.
سوزنی ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).

واژه نامه بختیاریکا

( کَل کِردِن ) ناقص کردن؛ نشانه گزاری کردن

پیشنهاد کاربران

kal kardan: درگویش گوغر به معنای دفن کردن وپنهان کردن چیزی زیر خاک است.
( کِ ) پیمانه کردن، به اندازه ی مشخص برداشتن