کفشگران

است و گاهی در آمیخته هایی مانند بشیری گودرزی ، عباسی گودرزی ، معظمی گودرزی ، ولی پوری گودرزی ، حیدری گودرزی ، گودرزی دهریزی، میرزایی گودرزی ، گودرزی معظمی ، قاسمی گودرزی ، ترابی گودرزی ، و . . . می باشد . در زمان انتخاب نام خانوادگی و صدور شناسنامه برای تبعه ی ایران هر محل نام خانوادگی را بر اساس معیاری که وجود داشته برمی گزیدند در منطقه گودرزی نیز این نام خانوادگی منتسب به مالک بوده است ، مالک کسی بوده که معمولا املاکی بسیار در یک یا چند روستا داشته است . اما در برخی جاها نام خانوادگی بر اساس شغل و حرفه بوده است مانند نام های خانوادگی در شهرستان بروجرد چون زرین کوب ، نقره کوب ، شیشه چی ، آهنچی ، ورشوچی ، و . . . اما واژه ی گودرزی بر رسانده به گودرز می باشد که در شاهنامه ی فردوسی نام پهلوانی ایرانی است و نام منطقه ای در شمال شهرستان بروجرد است.

کَشکَکِ زونی: بر جستگی روی زانو
کوخَه: سُرفه
کَمچَه: ملاقه
کُر: پسر
کَرتیر: ابزاری فلزی با دستۂ چوبی جهت
مرز بندی در کشاورزی
کَرواس: پارچۂ کرباس
کِنار او: توالت
کَفتَر: کبوتر
کُچِک: کوچک
اُو: آب
اَفتو: آفتاب
شو: شب
ایوارَه: غروب
شومی: هندوانه
خروِزَه: خربزه
گُرمِج: مُشت
کلیک: انگشت
تیا: چشم
اور: ابر
آسارَه: ستاره
شیطو: شیطان
مِرژِنگ: مژه
پِت: دماغ
شونَه: شانه
مِرک: آرنج
پِشنی: پیشانی
شاتَه: نون لواش گِرد
پونوچی: کفاش ( گیوه دوز )
گِردِکو: گردو
بام: بادام
تُرموغ: تخم مرغ
نوجی: عدس
افتوءَ: آفتابه
دِنو: دندان
گُردالَه: قلوه
گیَه: سیرابی
دِرِنجَه: دودکش سقف خانه
بازِه: هوا کش تنور