کراو

لغت نامه دهخدا

کراو. [ ک ُ ] ( اِ ) کُراوه. جامه کهنه و پاره پاره را گویند. ( فرهنگ جهانگیری ).

پیشنهاد کاربران

در لری بختیاری=
کُرَو/ کُراو: تاول
پَندو: ورم
مثال:دستم تِرزِست کُرَو زی: دستم سوخت تاول زد.