کج دل

لغت نامه دهخدا

کج دل. [ ک َ دِ ] ( ص مرکب ) کج ذوق. بدسلیقه. ( فرهنگ فارسی معین ) :
چون صبا مجموعه گل را به آب لطف شست
کج دلم خوان گر نظر بر صفحه دفتر کنم.
حافظ.

پیشنهاد کاربران

بد نهاد
کج سلیقه
بد دل
بد سرشت
بدآیین
بی ذاتی
بدگهری
ناپاکی
بدسرشتی
عزیز این کج نهادی گر بداند
به من صد محنت و خواری رساند
✏ جامی
آن کجرو کج نهاد کج دل
در دایره کجیش منزل
✏ جامی