کتور. [ک َت ْ وَ ] ( اِخ ) نام جایی در توران و هندوستان چنانچه از تیمور نامه بظهور می پیوندد. ( آنندراج ). بنا به روایت حبیب السیر، جایی بوده است نزدیک اندراب و جبال سیاه پوشان و مردم آنجا کافر بوده اند. ( رجوع به حبیب السیر چ کتابخانه خیام ج 3 ص 469 شود ) : هندوی زلف تو ای شوخ چه گویم که چه کرد آنچه او کرد بمن کافر کتور نکند.
ابونصر نصیرای بدخشانی ( از آنندراج ).
فرهنگ فارسی
نام جائی در توران و هندوستان
گویش مازنی
/ketoor/ نام دهکده ای در بیرون بشم کلارستاق نوشهر & ورمی که در اثر زیاده روی و پس از لیسیدن نمک و نوشیدن آب، در زیر گلوی گوسفند پدید آید