به گمان می رسد که واژه کارگین یک واژه پارسی پهلوی می باشد که از یک نام و پسوند - گین ساخته شده است مانند اندوهگین، غمگین، آزَرمگین، شَرمگین. گین پسوندی است که آمیختگی و داشتن را نشان می دهد. کار در زبان
... [مشاهده متن کامل]
... [مشاهده متن کامل]
پارسی پهلوی به چیم کار، کار کردن، انجام دادن، و نیز به چیم کارزار و جنگ و آیُوزیشن ( مبارزه ) است و خوب کارزار و جنگ گونه ای دردسر و بلا و سختی و ایوینَگان ( اوضاع ) سخت را به همراه دارد و از این رو، ما کار را با این چیم ها هم می شناسیم: کارش درآمد: به دردسر افتاد. از این روی، کارگین زابی است با چیم آمیخته با دردسر و سختی و گرفتاری و بلا. می دانیم که در زبان پارسی یک واژه می تواند هم نام و هم زاب ( صفت ) باشد: مانند پیر، جوان، و . . . . جوانی را دیدم. او بسیار جوانتر از سالَگی ( سن ) خودش می سَهید ( به نظر می رسید ) . مردان و زنان جوان باید سختکوشتر باشند. کارگین هم می تواند نامی با چیم ایوینَگی ( وضعیّتی ) آمیخته با دردسر و سختی و یا همان گَدیگَن ( غَدِغَن بخوانید ) یا قَدغن باشد.