ژده

لغت نامه دهخدا

ژده. [ ژِ دَ / دِ ] ( ن مف ) نعت مفعولی از ژدن ، از مصدر آژدن. مخفف آژده است. ( برهان ). سوزن زده و آژینه بسنگ آسیا زده.

پیشنهاد کاربران

زَده = فال نیک ، مُروا ی نیک، شگون خوب.
( # نویسه خوان فارسی میانه - مَری بویس )