چینود. [ ن َ وَ ] ( اِخ ) ( پُل ) صراط. چینوت. پل صراط به اعتقاد زرتشتیان. به موجب روایات زردشتی ، یک سوی این پل بر روی قله دائیتی است ، که نزدیک رودی است بهمین نام ، و در ایران ویج واقع است ، و سوی دیگرش بر کوه البرز قرار دارد، و درزیر پل ، در حد میانه های آن ، دروازه دوزخ است. در کتب و روایات زردشتی راجع به این پل و دشواریهائی که در هنگام عبور از آن پیش می آید سخن بسیار رفته است. به اعتقاد عامه زردشتیها این پل در هنگام عبور نیکان و خاصان به قدر کافی گشاده و عریض میشود، و در موقع عبور بدکاران تا به اندازه لبه تیغی باریک میگردد، و از این رو روح بدکار از آنجا بدرون دوزخ می افتد. اوصاف چینود با آنچه نزد مسلمین راجع به پل صراط گفته میشود شباهت بسیار دارد. ( دائرة المعارف فارسی ).در فرهنگهای فارسی این کلمه به صورت خنیور نیز آمده است که ناگریز مصحف و محرف کلمه چینود باید باشد ونیز در اشعار شاعران و شاید در تداول این کلمه صورت چنیود نیز یافته است چنانکه اسدی به هر دو صورت و عنصری به صورت اخیر آن را بکار برده است : ترا هست محشر رسول حجاز دهنده به پول چنیود جواز.
عنصری.
بدانی که انگیزش است و شمار همیدون به پول چنیود گذار.
اسدی.
رهاننده روز شمار از گداز دهنده به پول چنیود جواز.
اسدی.
و اینک شواهد کلمه چینود : سیه روی خیزد ز شرم گناه سوی چینودپل نباشدش راه.
اسدی.
رهی سخت چون چینود تن گداز تهی چون کف زفت روزنیاز.
اسدی.
اگر خود بهشتی و گر دوزخی گذارش سوی چینودپل بود.
اورمزدی.
فرهنگ فارسی
پل صراط باعتقاد زردشتیان . پل صراط، به عقیده زرتشتیان پلی است که بروی دوزخ، قرارداردکسی که میمیرددربامدادروزچهارم باید، روان اوازروی آن عبورکند صراط . چینوت . پل صراط باعتقاد زرتشتیان .
فرهنگ عمید
در آیین زردشتی، پلی بر روی دوزخ که روان مردگان از آن می گذرد، پل صراط: سیه روی خیزد ز جرم و گناه / سوی چینود پل نباشدْش راه (اسدی: ۱۳۹ ).
پیشنهاد کاربران
چینوت . پل صراط باعتقاد زرتشتیان .
منبع. عکس فرهنگ ریشه شناختی زبان فارسی دکتر محمد حسن دوست لینک کتاب فرهنگ واژه های اوستا قرار می می دهم چون واژه درش دوستان می تواند بررسی کنید و ببینید زبان های ترکی�در چند مرحله بر�زبان فارسی�تأثیر گذاشته است. نخستین تأثیر زبان ترکی بر پارسی، در زمان حضور سربازان تُرک در ارتش�سامانیان�روی داد. پس از آن، در زمان فرمان روایی�غزنویان، �سلجوقیان�و پس از�حملهٔ مغول، تعداد بیشتری�وام واژهٔ�ترکی به زبان فارسی راه یافت؛ اما بیشترین راه یابی واژه های ترکی به زبان فارسی در زمان فرمانروایی�صفویان، که ترکمانان�قزلباش�در تأسیس آن نقش اساسی داشتند، و�قاجاریان�بر ایران بود. ... [مشاهده متن کامل]
• منابع ها. تاریخ ادبیات ایران، ذبیح الله صفا، خلاصه ج. اول و دوم، انتشارات ققنوس، ۱۳۷۴ • تاریخ ادبیات ایران، ذبیح الله صفا، خلاصه ج. سوم، انتشارات بدیهه، ۱۳۷۴ • حسن بیگ روملو، �احسن التواریخ� ( ۲ جلد ) ، به تصحیح�عبدالحسین نوایی، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، ۱۳۴۹. ( مصحح در پایان جلد اول شرح مفصل و سودمندی از فهرست لغات�ترکی�و�مغولی�رایج در متون فارسی از سده هفتم به بعد را نوشته است ) • فرهنگ فارسی، محمد معین، انتشارات امیر کبیر، تهران، ۱۳۷۵ • غلط ننویسیم، ابوالحسن نجفی، مرکز نشر دانشگاهی، تهران، ۱۳۸۶ • فرهنگ کوچک زبان پهلوی، دیوید نیل مکنزی، ترجمه مهشید فخرایی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ۱۳۷۹
در شمال شهر ابهر . شهری هست به نام محلی ( آذری ) چینات ( چیناط ) و نام دیگر فارسی آن شناط ( شنات ) که احتمالا از همین پل چینود یا چینوت گرفته و نام زرتشتی می باشد .
گدرگای در شمال شهر ابهر در استان زنگان هست که "شنات" نام دارد که نامش را از همین پل چینود یا چینوت گرفته است.
