لغت نامه دهخدا
فرهنگ فارسی
پیشنهاد کاربران
چکش کلمه ای تورکی است که در اصل چکیج بوده و از فعل چکمک به معنی کشیدن ضربه زدن گرفته شده ریشه آن چک بوده وقتی پسوند ج بدان اضافه می گردد به شکل چکیج و به معنی ضربه زننده در می آید منبع زبان تورکی" دیوان الغات تورک و لغتنامه شاهمرسی. این لغت به شکل چکش وارد فارسی شده است
چ
چکش واژه ای فارسی و برگرفته از واژه �چاکوچ� در فارسی میانه به معنای تبر، سلاح جنگی یا پرتابی می باشد .
این واژه با ریخت �چاکوش� در اوستایی آمده است .
این واژه با ریخت �چاکوش� در اوستایی آمده است .