چهارمحال

خب روشن است که فارس معرب پارس است و پارس ریشه روشنی ندارد، برخی می گویند با پایستن به معنی مراقبت و نگهبانی همریشه است، برخی می گویند پارت و پارس هردو به معنی پَرت به معنی جانبی و کناری هستند ( همسنجی با ماد، به معنی میانی و مرکزی )
به هرحال هرچه هست، پیوند دادن این فارس و افراس به آن فارس و افراس مانند پیوند دادن این لور و الوار ( عرب ها لر را لور مینویسند ) به آن لور و الوار به معنی چوب هاست!

اگر اون درسته اینم درسته!
یاحق
زنده باد ایرانی، گی تو ادم نژادپرست

می نشانند. این سخن مرا چند لرستانی دیگر هم تایید کرده اند. نمی خواهم اصالت هیچکس را زیر پرسش ببرم، گور پدر نژاد، زنده باد ایران فارغ از هر قوم و زبان و تبار، ولی اگر آمیختگی نژاد ننگ و عار است، همه اقوام ایرانی آمیخته اند، چه برپایه منابع مضخرفی مانند تاریخ طبری و دیگر تاریخ های دین زده افراطی ( که کل بشر را عرب یا از نسل نوح پیامبر میدانند، زبان آدم را هم عربی یا سامی میدانند و همه زبان هارا برگرفته از زبان های سامی ) و چه برپایه داده های ژنی مردم زاگرس هم کم با این و آن نیامیخته اند!

خواجه رشید از فردی به نام "یافث بن نوح" نام می برد که نیای صقلاب ( اسلاو ) و ترک است. چقدر میشود به چنین چیزی اعتماد نمود؟ چه شباهتی میان یک اوکراینی یا لهستانی و یک قزاق و ترکمن وجود دارد؟ بعد عجیب تر اینکه این لهستانی و قزاق هردو ریشه در میانرودان و داشته باشند چون داستان نوح اساسا یک داستان میانرودانی است، نخستین اشاره به طوفان نوح در نوشته های سومری است! شما با بی شرمی برای تلافی کردن اقدام ان مردک پانلک که سیاهی کارنامه اش برای همه این سایت روشن است به یک قوم دیگر که نه سر پیاز است نه ته پیاز میکوبید؟!
همین تاریخ نویسان اسلامی بعضا برخی طوایف لر را عرب ریشه یابی میکنند، مگر درست است؟ اصلا اینکه برخی پانعرب های خوزستان روی تمدن ایلام باستان که فرزندانشان لران و کلا مردم غرب کشور هستند، ادعا دارند، این است که در کتاب مقدس و نوشته های باستانی. . . از این به نام عیلام ( با عین ) نام برده شده و عیلام واژه ای سامی است، پس با منطق نژادپرستانه شما عیلام عرب بود و بازماندگان عیلامیان ( که غالبا هم لران هستند ) هم عربند!!!
همین حمدالله مستوفی که برای عرب کردن فارس بدان ارجاع داده اید لر را اساسا کرد میداند و از آنها با لفظ کردان اصفهان و خوزستان یاد کرده! اگر عرب بودن فارس پذیرفتنی است کرد بودن لرم پذیرفتنی است!
همین حمدالله مستوفی یک داستان بسیار بیشرمانه تر درباره لران گفته که از گفتن آن میپرهیزم چون مضخرف محض است، یک افسانه دیگر هم همین مستوفی آورده که در آن لر را از نسل زنان ترک و مردان عرب میداند که آن زنان ترک به دستور سلیمان به خاورمیانه آمدند!!! ( مضخرف محض )
همچنین همین مستوفی ( که ذره ای سخنانش پشتوانه ندارد و همه افسانه است. ) درباره زبان لری می نویسد
در زبان ایشان الفاظ عربی بسیار است ولی حروف ح خ ش ص ط ظ ع غ ف ق در گفتار ایشان نیست. . .
این هم از مستوفی جانتان و افسانه هایش!
و اگر چشم نابینا را باز کنید میبینید که در همین کتاب گفته روایتی هست که شیراز را شیراز بن طهمورث ( طهمورث یا درستش تهمورث پدر جمشیدشاه، پادشاه پیشدادی بود ) و روایت دیگری هست به فارس بن ماسور بن سام بن نوح پیامبر میرساند و روایت دیگری است که. . .
که این نیای مشترک تراشی چیز تازه ای نیست، در نوشته های ساسانی هم میگفتند تازیان از نسل تاز هستند و تاز فرزند سیامک و نوه کیومرث شاه پیشدادی بود! بُندَهِشن که از مهم ترین نوشته های دینی زرتشتی و ساسانی است عملا اعراب را ایرانی تبار خطاب کرده حتی با وجود نداشتن زبان ایرانی!
پی نوشت: این مطلب قصد توهین به هم میهنان اصیل و عزیز لر را ندارد و تنها پاسخ به جفنگیات یکی از کاربران پایین است.

استان چهارمحال بختیاری هفتاد و سه درصد لر ، پانزده درصد فارس و هشت درصد ترک و مابقی سایر اقوام تشکیل شده است و نام پیشین آن :بختیاری� بوده.
جناب عماد ایرانی پان لک فریب خورده از پانکرد در تمام استان ها و شهرهای مربوط به قوم لر نظرات چرت و پرت منتشر میکنید لکستان را در خواب هم نمیتوانی ببینی تا ابد زیرشاخه این قوم و آن قوم هستی و یک شهر و روستا هم از خود نخواهی داشت ، اگر سنگ دلفان و سلسله به سینه میزنی برو ببین چجوری آبروی لرستان را بردند و در تمام عروسی ها کردی میپوشن و کردی میرقصن.

مؤلف کتاب «مرآت البلدان» در توضیح واژه «چهارمحال» می نویسد:از مضافات اصفهان و چهار ناحیه است معروف به محال اربعه و شرح هر ناحیه از قرار ذیل است:
• ناحیه رار: حدود این ناحیه جنوبی به شیراز، شمالی به فریدن، شرقی به اصفهان، غربی به میزدج.
• ناحیه کیار: حدود آن شمالی به میزدج، جنوبی به کندمان، مغربی پشتکوه بختیاری، شرقی به لنجان.
• ناحیه میزدج: درجرگه واقع است اطرافش از هر سمت کوه است چمنی وسط این دشت هست مسمی به چمن «کران» تخمیناً یک فرسخ زمین چمن است. حدود ناحیه میزدج از اینقرار است: جنوبی به بلوک کیار، شرقی به رار، غربی به بختیاری، شمالی به فریدن.
• ناحیه کندمان :حدود آن شمالی به میزدج، جنوبی به خاک شیراز، شرقی به سمیرم، غربی به پشتکوه.
چهارمحال حداقل از قرن ششم هجری قمری بدین نام شهرت داشته است؛ بعد از تشکیل حکومت اتابکان فارس در سال ۵۵۰ ه‍. ق، چهارمحال تا زمان صفویه جزء قلمرو این حکومت بوده است. در دوره صفویه و به خصوص پس از انتقال پایتخت از قزوین به اصفهان در زمان حکومت شاه عباس اول و پیگیری طرح انتقال آب کوهرنگ به زاینده رود توسط این پادشاه، بر اهمیت این منطقه بیش از بیش افزوده شده. بر اساس مطالعات انجام شده بخشی از نقاط استان در این دوره جزِء املاک و متصرفات طوایف کوچ نشین ترک قشقایی بوده است. در همین دوره گروه های ترک، ارمنی در چهارمحال ساکن می شوند.
در دوره افشاریان، شهرکیان مرکز حکومت چهارمحال بوده و ریاست آن بر عهده محب علی بیک قلچه ای از سرداران نادر شاه افشار بوده است. در دوران وی ابنیه و مساجد فراوانی در چهارمحال ساخته شد از جمله می توان به مسجد جامع شهرکیان اشاره نمود. در دوره قاجار، منطقه چهارمحال همواره از بلوکات اصفهان محسوب می شده است؛ مسعود میرزا ظل السلطان، در دوسفر پی در پی خود به چهارمحال، آن را بلوکی سرد، بسیار آباد، پر نعمت و پر جمعیت، با مراتع سبز و خرم و چمنهای زیاد و آب فراوان وصف کرده و افزوده چهارمحال مشهور به هند کوچک است و بهترین بلوک اصفهان بعد از لنجان می باشد. اهالی این منطقه در طول تاریخ و همسایگی با ایل بختیاری، لطمات و صدمات بسیاری دیده و اموال و احشام و املاک بسیاری را از دست داده اند و بالاخره در عهد ناصری، خوانین بختیاری مالک بعضی از قریه های چهارمحال شدند. هفشجان مرکز سابق چهارمحال تا پایان عصر صفوی، شهرکیان مرکز چهارمحال در دوره افشاریان، چالشتر مرکز چهارمحال در دوره زندیه و اواسط قاجاریه و شهرکرد یا دهکرد سابق مرکز استان از دوره پهلوی و به طور رسمی از سال ۱۳۵۲ هجری شمسی مرکز استان چهارمحال و بختیاری می باشد.

نام من بوده است سلطان جمجمه
من شبان بودم همه مه عالم رمه
و از همه چیز صدهزار صدهزار داشت این حاجی محمدرضاخان هم نمونه مقابل اوست. آن افسانه دروغ بود این فی الجمله حقیقتی داشت. بطور تحقیق، اجاره مرغهای او فقط - که تخم او را به شهر اصفهان می آوردند و می فروختند - هزار و پانصد تومان بود میگویند پنجهزار شتر داشته است! از این قبیل گوسفند و قاطر و گله و رمه هزار هزار داشته است. باری خودش و برادرش یکی از کدخداهای بزرگ و ملاکین بزرگ ایران در شمار می - آمدند ـ از خانه و قلعه و عمارات او که تالی عمارات سلطنتی و ثانی بناهای کریمخان بود دو مرتبه در هر دفعه یک هفته ، پسر او خانباباخان ما را مهمان کرد و صورت املاکی که بقدر شصت پارچه ملک بود آورده نزد من. دیدم باید - با عقلی که میگفتند او داشت - دلیل بر صدق آن ملکیت و جلالت قدر او را بکند که کدخدای بزرگی بوده است.
خاطرات ظل السلطان ( سرگذشت مسعودی ) ، جلد 2، به اهتمام حسین خدیوجم، انتشارات اساطیر، پاییز 1368، صفحات 519 و 520
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
بخش قابل توجه خاطره ظل السلطان: در عهد او [محمدرضا خان ریاحی] اگر یک لر از زردکوه پایش را به خاک چهار محال می گذاشت او را گرفته با نعل خر نعل کرده مجدداً به زردکوه میفرستاد!