چمنگاه

لغت نامه دهخدا

چمنگاه. [ چ َ م َ ] ( اِ مرکب ) مرادف چمنزار و چمنستان. آنجا که چمن روید. مرغزار و سبزه زار :
که در پایان این کوه گرانسنگ
چمنگاهی است گردش بیشه تنگ.
نظامی.
وآن سرو رونده زآن چمنگاه
شد روی گرفته سوی خرگاه.
نظامی.
رجوع به چمن زار و چمنستان شود.

پیشنهاد کاربران

چمن زار
سبزه زار
دشت و دمن
یاران عزیز در چمن گاه
بودند نشسته، چشم در راه
✏ امیرخسرو دهلوی