چانه انداختن


مترادف چانه انداختن: مردن، فوت کردن، جان دادن

لغت نامه دهخدا

چانه انداختن. [ ن َ / ن ِ اَ ت َ ] ( مص مرکب ) حرکت آخرین که در زنخ محتضر پدید آید. تشنج آخرین شخص محتضردر فک اسفل. آخرین حرکت تشنجی چانه محتضر. کنایه است از مردن. کنایه است از دم درکشیدن و جان سپردن.

فرهنگ فارسی

کنایه از مردن . کنایه از دم در کشیدن و جان سپردن .

فرهنگ معین

( ~. اَ تَ ) (مص ل . ) آخرین حرکت فرد محتضَر پیش از مرگ .

پیشنهاد کاربران

پیرزن حالش خیلی خراب بود. سوار ماشینش که می کردن داشت چونه می انداخت. ( عزاداران بیل، غلامحسین ساعدی، بخش ۹، داستان اول )
معنی: داشت جان می داد.