پیلباران. ( اِ مرکب ) کنایه از باران فراوان بزرگ ، و از بعضی مسموع است که باران آخر بر شکال که آنرا در هندی هتیه گویند و این گویا ترجمه پیلباران است لیکن چون برشکال در ولایت نمیباشد ظاهراً بارش آن موسم را می گفته باشند. ( آنندراج ) : شدی فیل از تیر لرزان چنان که از پیلباران برهنه تنان.
کلیم ( از آنندراج ).
ز خرطوم چون آب سازد روان بود معنی پیلباران همان.
محمدقلی سلیم ( از آنندراج ).
شد از حوضه ژنده پیلان جنگ عیان پیلباران تیر و تفنگ.