پون
لغت نامه دهخدا
پون. [ پ َ وَ ن َ ] ( اِ ) در سانسکریت پونه . در زیجات هند برای عدد نه ( 9 ) بکار رود. ( ماللهند بیرونی ص 86 ).
فرهنگ فارسی
پیشنهاد کاربران
پون = خدمت، زاور. ( پهلویگ )
( # نویسه خوان فارسی میانه - مَری بویس )
( # نویسه خوان فارسی میانه - مَری بویس )