اذر در اوستا به صورت آتر یا آترش آمده است و در متون پهلوی از او با اسامی آتور، آتر و آتش یاد شده است. در متون فارسی نیز با اسم های آذر، آدر، آور و آتش خوانده شده است. ریشهٔ این کلمات واژهٔ آدری در زبان سنسکریت است و به معنای شعله است
... [مشاهده متن کامل]
همچنین در نام برخی شاهان و شاهزادگان ساسانی نیز از این واژه می اید مانند اذر نرسی و اذرمیدخت شاهان ساسانی
پیشوندِ {پاد} برگرفته از {پَئیتی} در اوستایی به چَمِ {در برابر، در رو به رو، بَر، پُشت، درون، برای} است.
و گان نیز پسوند نشان دهنده زمان و مکان ست
و علت این نام گذاری به وجود اتشکده های مهم و نیز دلایل سیاسی زمان ساسانی اشاره دارد
نام اترو پاد گان نخستین بار توسط یک فیلوسف یونانی ( در زمانی که ترک ها هنوز از اسیای میانه به سمت غرب مهاجرت نکرده بودند ) به کار رفت
اذر بایجان معرب ابن واژه است
# به سعید سرور
