پوبلیوس کرنلیوس
لغت نامه دهخدا
پوبلیوس کرنلیوس. [ ک ُ ن ِ ] ( اِخ ) پوبلیوس کرنلیوس سیپی آفریکانوس. یکی از افراد خانواده سیپیو. مولد او 235 ق. م. و وفات در 183 ق. م. سردار رومی. او در جنگهای روم و قرطاجنه ( کارتاژ ) به فتوحاتی چند نائل آمد و در 202 ق.م. آنیبال را در «زاما» واقع در بیست فرسنگی قرطاجنه شکستی سخت داد و از این رو او را لقب آفریکانوس دادند و در آخر از روم او را تبعید کردند و او در منفای خویش بمرد. ( فرهنگ ترجمه تمدن قدیم صص 466-467 ).
پوبلیوس کرنلیوس. [ ک ُ ن ِ ] ( اِخ ) پوبلیوس کرنلیوس سیپونازیکا کُرکولوم. پسرپوبلیوس نازیکا و او را بعلت خوش قلبی و نیکنهادی کرکولوم لقب داده بودند. وی در سال 162 ق. م. به مقام کنسولی روم رسید و در بسیاری از جنگها که با دشمنان روم کرد فاتح آمد. ( فرهنگ ترجمه تمدن قدیم ص 467 ).
پوبلیوس کرنلیوس. [ ک ُ ن ِ ] ( اِخ ) پوبلیوس کرنلیوس نازیکا. یکی از افراد خانواده سیپیو. مولد او در حدود سال 229 ق. م. وی در بیست وهفت سالگی به مقام کنسولی روم نائل شد و در سال 194 ق. م. پنجاه شهر از بلاد اسپانیا را مطیع روم ساخت. ( فرهنگ ترجمه تمدن قدیم ص 467 ).
پیشنهاد کاربران
پیشنهادی ثبت نشده است. شما اولین نفر باشید