پسا سکولاریسم ( Post - secularism ) یک مفهوم اجتماعی، فلسفی، و سیاسی است که به بازنگری در رابطه ی میان دین و عرصه ی عمومی در دوران معاصر اشاره دارد. این اصطلاح نخستین بار توسط یورگن هابرماس، فیلسوف آلمانی، در سخنرانی اش در اکتبر ۲۰۰۱ ( پس از حملات ۱۱ سپتامبر ) رواج یافت .
... [مشاهده متن کامل]
🔸 معادل فارسی:
پسا سکولاریسم : فراسکولاریسم : پسا دنیوی گرایی : دوران پس از سکولاریسم
🔸 معنی دقیق:
پسا سکولاریسم به وضعیتی گفته می شود که در آن، فرضیه ی سکولاریسم ( این باور که دین با پیشرفت علم و آموزش به طور طبیعی از بین می رود ) دیگر معتبر نیست . در این وضعیت، دین نه به حاشیه رانده شده و نه به عرصه ی خصوصی محدود می شود، بلکه همچنان نیرویی مؤثر در شکل دهی به شخصیت مردم و عرصه ی عمومی باقی می ماند .
این مفهوم نقطه ی مقابل سکولاریسم ایدئولوژیک قرار می گیرد، اما به معنای بازگشت به دوران پیش از مدرنیته یا برتری دین بر عقلانیت سکولار نیست؛ بلکه بر هم زیستی مسالمت آمیز و گفتگوی متقابل میان حوزه های ایمانی و سکولار تأکید دارد .
🔸 ویژگی های اصلی:
- کاهش سکولاریسم ایدئولوژیک: شهروندان دیگر انتظار ندارند که دین از بین برود یا به حوزه ی خصوصی محدود شود .
- حضور دین در عرصه ی عمومی: گروه های دینی و مسائل آن ها بار دیگر نقش مرکزی در جامعه بازی می کنند .
- یادگیری متقابل: هم دین و هم عقلانیت سکولار باید از یکدیگر بیاموزند و برابری معرفتی یکدیگر را به رسمیت بشناسند .
- تغییر در آگاهی: هابرماس این تحول را تغییر در آگاهی توصیف می کند — نه لزوماً افزایش دینداری مردم .
... [مشاهده متن کامل]
🔸 معادل فارسی:
پسا سکولاریسم : فراسکولاریسم : پسا دنیوی گرایی : دوران پس از سکولاریسم
🔸 معنی دقیق:
پسا سکولاریسم به وضعیتی گفته می شود که در آن، فرضیه ی سکولاریسم ( این باور که دین با پیشرفت علم و آموزش به طور طبیعی از بین می رود ) دیگر معتبر نیست . در این وضعیت، دین نه به حاشیه رانده شده و نه به عرصه ی خصوصی محدود می شود، بلکه همچنان نیرویی مؤثر در شکل دهی به شخصیت مردم و عرصه ی عمومی باقی می ماند .
این مفهوم نقطه ی مقابل سکولاریسم ایدئولوژیک قرار می گیرد، اما به معنای بازگشت به دوران پیش از مدرنیته یا برتری دین بر عقلانیت سکولار نیست؛ بلکه بر هم زیستی مسالمت آمیز و گفتگوی متقابل میان حوزه های ایمانی و سکولار تأکید دارد .
🔸 ویژگی های اصلی:
- کاهش سکولاریسم ایدئولوژیک: شهروندان دیگر انتظار ندارند که دین از بین برود یا به حوزه ی خصوصی محدود شود .
- حضور دین در عرصه ی عمومی: گروه های دینی و مسائل آن ها بار دیگر نقش مرکزی در جامعه بازی می کنند .
- یادگیری متقابل: هم دین و هم عقلانیت سکولار باید از یکدیگر بیاموزند و برابری معرفتی یکدیگر را به رسمیت بشناسند .
- تغییر در آگاهی: هابرماس این تحول را تغییر در آگاهی توصیف می کند — نه لزوماً افزایش دینداری مردم .
:بابحران معنویت درفرهنگ غرب درسالهای پایانی قرن بیستم شاهد بازگشت مجدد نگاه معنوی ودینی درسطوح مختلف زندگی انسان ها هستیم که از آن به افول سکوالریسم یا پساسکوالریسم یاد می کنند.