پروزه

پیشنهاد کاربران

پروزهporuze:[اسم] در گویش گوغر به جرقه شراره واخگر گویند �فرهنگ گویش گوغر آن را به معنی �آفروزه� آورده واصلش را �فروزینه �دانسته.
نمونه :�یه پروزِوویی افتاده رو دسش ، چِویلکش رفته هوا فک کن پلوکی افتاده بود چکا می کرد. �یعنی یه جرقه کوچک آتش رو ی دستش افتاده این جور فریاد ش بلند شده فکر کن اگر زغال افروخته ای روی دستش افتاده بود چطور فریاد می زد.
...
[مشاهده متن کامل]

ساختار وریشه شناسی:
پروز پسوند اسم ساز �ه�
پروزه ( poruze ) : حاصل ترکیبی پیشوند pari - ریشه rauk - ( ذره یا اخگر افروخته ) .
​فروزینه ( foruzineh ) : حاصل ترکیبی پیشوند fra - ریشه rauk - ( آتش گیره و ماده ای که برای شعله ور کردن آتش استفاده می شود ) .
​افروزه ( afrozeh ) : حاصل ترکیبی پیشوند abi - ریشه rauk - ( جرقه، شمع یا هر چیزی که باعث افروخته شدن می شود ) .
​هر سه واژه از نظر معنایی و ساختاری معادل یکدیگرند و به جرقه، اخگر، آتش گیره یا هیزمِ باریک برای گیراندن آتش اشاره دارند​صورت پهلوی اش parrōz ( افروخته، تابنده ) . است که با واژه هایی نظیر ​ افروزه، فروزینه، افروز، و پروز. هم خانواده است .