پامرانین (سگ). پامرانین ( به آلمانی: Pomeranian ) سگی از گروه اسپیتز، نژاد پامرانین متعلق به منطقه ای در شمال غربی لهستان و شمال شرقی آلمان در اروپای مرکزی است. البته نام این نژاد از منطقه پامرانیا گرفته شده است و احتمالاً علت آن اصلاح نژاد و کاهش اندازه این سگها در این منطقه است. در هر صورت سگهایی که از گروه که اندازه بزرگ تر داشتند به عنوان سگ گله عمل می کردند، این نژاد در قرن ۱۹ مورد توجه قرار گرفت.
پامرانین انواع بسیار کوچک، مطیع و با جثه کوچک نیز دارد که به عنوان یکی از مهمترین حیوانات خانگی شناخته می شود. سگ های پامرانین را به سه دسته: عروسکی، خرسی و روباهی تقسیم کردند.
پامرانین سگی کوچک نژادی از خانواده اشپیتزها است که به سگ خانواده معروف است. او شخصیتی جذاب و مستقل دارد و برخلاف ظاهر کوچکی که دارد تصور می کند یک تگزاس را در قلمرو خود دارد. او سگ فعالی است و راحت و سریع دچار ناهنجاری های اخلاقی خواهد شد. به طور کلی اگر همراهان بسیار خوبی برای کودکان و اعضای خانواده نیستند. چشم های زیبا و بادامی شکل آنها به طور عجیبی و با کنجکاوی خاصی خواهد درخشید. پامرانین ها به رنگ های سفید، مشکی، پرتقالی، نسکافه ای، کرم و بلک اند تن وجود دارد. علیرغم جثهٔ کوچکی که دارند دیدبان های بسیار خوبی هستند و در مواجه شدن با سگ های بزرگتر از خودشان شروع به واق واق کردن کرده و خیلی وقتها بخاطر همین علت ممکن است آسیب جدی ببینند. خیلی لجوج هستند به همین دلیل باید برای تربیت آنها وقت و حوصلهٔ زیادی داشته باشید. پامرانین ها مناسب برای زندگی آپارتمانی نیستند
سگ پامرانین از نژادهای باستانی نژاد اشپیتز بوده و از نواحی لاپند و ایسلند مشتق شده است. نام آنها از منطقه پامرانیا گرفته شده که احتمال می رود علت نامگذاری آنها همین باشد. این نژاد در سال ۱۹ میلادی مورد توجه بسیاری از کارشناسان و پرورش دهنده های سگ قرار گرفت. این نژاد در ابتدا هم نژاد محبوبی برای اعضای خانواد به شمار می رفت. اشخاص قابل توجهی که سگ پامرانین داشتند می توان مارتین لوتر نام برد که نام سگ خود را بلفرلین گذاشته بود. در سال ۱۷۶۱ این نژاد به انگلستان نقل مکان کرد و محبوبیت او در سرتاسر اقیانوس اطلس گسترش یافت. در سال ۱۹۹۰ در یک نمایشگاه سگ در نیویورک معروف شد و به عنوان چهاردهمین نژاد در بین ۱۵۵ نژاد برتر در آن زمان رسمیت شناخته شد.
سر این حیوان در مقایسه با بدن دارای نسبت خوبیست، چشم ها براق به رنگ مشکی و اندازه متوسطی دارد. گوش ها در تولگی کوچک اما در بلوغ بزرگ است، در تولگی موهای کم و تا سن ۷ ماهگی موها زیاد می شوند، گردن کوتاهی دارد و قاعده آن به خوبی با شانه ها تناسب دارد![عکس پامرانین (سگ)](//img.abadis.ir/wikis/E/E93D32DB865CECD4.webp)
![عکس پامرانین (سگ)](//img.abadis.ir/wikis/C/CADBBAA410F2D267.webp)
![عکس پامرانین (سگ)](//img.abadis.ir/wikis/C/C3BACBE9BCA09DF8.webp)
![عکس پامرانین (سگ)](//img.abadis.ir/wikis/C/CCE1111056775C19.webp)
![عکس پامرانین (سگ)](//img.abadis.ir/wikis/9/95D0917055417A0A.webp)
![عکس پامرانین (سگ)](//img.abadis.ir/wikis/8/8D070889CBEE3D1F.webp)
این نوشته برگرفته از سایت ویکی پدیا می باشد، اگر نادرست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید: گزارش تخلفپامرانین انواع بسیار کوچک، مطیع و با جثه کوچک نیز دارد که به عنوان یکی از مهمترین حیوانات خانگی شناخته می شود. سگ های پامرانین را به سه دسته: عروسکی، خرسی و روباهی تقسیم کردند.
پامرانین سگی کوچک نژادی از خانواده اشپیتزها است که به سگ خانواده معروف است. او شخصیتی جذاب و مستقل دارد و برخلاف ظاهر کوچکی که دارد تصور می کند یک تگزاس را در قلمرو خود دارد. او سگ فعالی است و راحت و سریع دچار ناهنجاری های اخلاقی خواهد شد. به طور کلی اگر همراهان بسیار خوبی برای کودکان و اعضای خانواده نیستند. چشم های زیبا و بادامی شکل آنها به طور عجیبی و با کنجکاوی خاصی خواهد درخشید. پامرانین ها به رنگ های سفید، مشکی، پرتقالی، نسکافه ای، کرم و بلک اند تن وجود دارد. علیرغم جثهٔ کوچکی که دارند دیدبان های بسیار خوبی هستند و در مواجه شدن با سگ های بزرگتر از خودشان شروع به واق واق کردن کرده و خیلی وقتها بخاطر همین علت ممکن است آسیب جدی ببینند. خیلی لجوج هستند به همین دلیل باید برای تربیت آنها وقت و حوصلهٔ زیادی داشته باشید. پامرانین ها مناسب برای زندگی آپارتمانی نیستند
سگ پامرانین از نژادهای باستانی نژاد اشپیتز بوده و از نواحی لاپند و ایسلند مشتق شده است. نام آنها از منطقه پامرانیا گرفته شده که احتمال می رود علت نامگذاری آنها همین باشد. این نژاد در سال ۱۹ میلادی مورد توجه بسیاری از کارشناسان و پرورش دهنده های سگ قرار گرفت. این نژاد در ابتدا هم نژاد محبوبی برای اعضای خانواد به شمار می رفت. اشخاص قابل توجهی که سگ پامرانین داشتند می توان مارتین لوتر نام برد که نام سگ خود را بلفرلین گذاشته بود. در سال ۱۷۶۱ این نژاد به انگلستان نقل مکان کرد و محبوبیت او در سرتاسر اقیانوس اطلس گسترش یافت. در سال ۱۹۹۰ در یک نمایشگاه سگ در نیویورک معروف شد و به عنوان چهاردهمین نژاد در بین ۱۵۵ نژاد برتر در آن زمان رسمیت شناخته شد.
سر این حیوان در مقایسه با بدن دارای نسبت خوبیست، چشم ها براق به رنگ مشکی و اندازه متوسطی دارد. گوش ها در تولگی کوچک اما در بلوغ بزرگ است، در تولگی موهای کم و تا سن ۷ ماهگی موها زیاد می شوند، گردن کوتاهی دارد و قاعده آن به خوبی با شانه ها تناسب دارد
![عکس پامرانین (سگ)](http://img.abadis.ir/wikis/E/E93D32DB865CECD4.webp)
![عکس پامرانین (سگ)](http://img.abadis.ir/wikis/C/CADBBAA410F2D267.webp)
![عکس پامرانین (سگ)](http://img.abadis.ir/wikis/C/C3BACBE9BCA09DF8.webp)
![عکس پامرانین (سگ)](http://img.abadis.ir/wikis/C/CCE1111056775C19.webp)
![عکس پامرانین (سگ)](http://img.abadis.ir/wikis/9/95D0917055417A0A.webp)
![عکس پامرانین (سگ)](http://img.abadis.ir/wikis/8/8D070889CBEE3D1F.webp)
wiki: پامرانین (سگ)