پارسه گرد

یونانی Pasargadae شاید از تلفظ ایرانی باستان Parsagird باشد. اما املاء gird شگفت آور است زیرا gird تلفظ زبان های ایرانیِ میانه ی غربی از کلمه ی kirta در ایرانی باستان است، و این همان است که در نام دو شهر بروجرد و دستگرد و انواع دیگر آن دیده می شود، ولی تلفظ [گرد] در دوره هخامنشی عجیب است و شاید بتوان آنرا یکی از دلایلی شمرد که بعضی معتقدند در زمان هخامنشی هم محتملاً زبان رایج ، فارسیِ میانه بوده است و نوشتن کتیبه ها به فارسی باستان، به سبب ادبی و شاید مقدس شمردن آن بوده است. اما می توان جزء اول را pathra ( پاثره ) شمرد که به معنای حفاظت است . برابرِ فارسی پاس. ولی واژه پاثره نمی تواند فارسی باستان باشد. در هر حال در کلمۀ پارسه گرد میتوان کلمۀ gird را پسوند مکان دانست.
( از اسطوره تا تاریخ - مهرداد بهار )