پادروایت

را ''پادروایت'' یا ''گفتمان مقاومت'' نامید، در تقابل با روایت های رسمی و غالب قرار گرفته و گاه به مثابه حقیقت جایگزین یا اعتراض گفتمانی ظاهر می شوند. تحلیل و شناخت سیستماتیک روایت ها و پادروایت های فرهنگی نه تنها برای درک هویت جمعی و الگوهای رفتاری جامعه ضروری است، بلکه برای حقوقدان عمومی ابزاری حیاتی جهت فهم مبانی مشروعیت نظام سیاسی، چگونگی شکل گیری و دگرگونی قواعد عرفی، منابع بالقوه تعارض هنجاری، و فرآیندهای تغییر اجتماعی و حقوقی محسوب می گردد. در واقع، پادروایت ها می توانند نشانگر وجود گروه های اجتماعی فاقد نمایندگی کافی در فرآیندهای رسمی تدوین و تحول حقوق باشند و توجه به آنها، غنای تحلیل در حیطه هایی چون حقوق اقلیت ها، آزادی بیان و مشارکت عمومی را افزایش می دهد.