paatile: در گویش گوغر به دیگ لبه دار بزرگتر از دیگبرو گویند که برای جوشاندن شیر ودوغ به کار می رود .
پاتیل پسوند �ه�
دو فرضیه :
. گمان می رود یک وام واژهٔ کهن از شاخهٔ هندوآریایی ( سانسکریت: paatra/paatila ) است که در دوران باستان یا میانه وارد زبان های ایرانی شده و با گرفتن پسوند تصغیریا ابزارساز فارسی ( ـه ) ، برای نام گذاری نوع خاصی از دیگ های بزرگِ لبه دار.
... [مشاهده متن کامل]
فرضیهٔ دوم که آن را با ریشهٔ اوستایی - pā ( حفاظت و پاییدن مایع از سرریز شدن ) مرتبط می داند
پا. یا پات ( پاد ) پسوند� یل�=پاتیل پسوند تصغیر یا تشخص ساز ه=پاتیله
منبع. عکس فرهنگ ریشه واژگان فارسی دکتر علی نورایی
زبان های ترکی�در چند مرحله بر�زبان فارسی�تأثیر گذاشته است. نخستین تأثیر زبان ترکی بر پارسی، در زمان حضور سربازان تُرک در ارتش�سامانیان�روی داد. پس از آن، در زمان فرمان روایی�غزنویان، �سلجوقیان�و پس از�حملهٔ مغول، تعداد بیشتری�وام واژهٔ�ترکی به زبان فارسی راه یافت؛ اما بیشترین راه یابی واژه های ترکی به زبان فارسی در زمان فرمانروایی�صفویان، که ترکمانان�قزلباش�در تأسیس آن نقش اساسی داشتند، و�قاجاریان�بر ایران بود.
... [مشاهده متن کامل]
• منابع ها. تاریخ ادبیات ایران، ذبیح الله صفا، خلاصه ج. اول و دوم، انتشارات ققنوس، ۱۳۷۴
• تاریخ ادبیات ایران، ذبیح الله صفا، خلاصه ج. سوم، انتشارات بدیهه، ۱۳۷۴
• حسن بیگ روملو، �احسن التواریخ� ( ۲ جلد ) ، به تصحیح�عبدالحسین نوایی، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، ۱۳۴۹. ( مصحح در پایان جلد اول شرح مفصل و سودمندی از فهرست لغات�ترکی�و�مغولی�رایج در متون فارسی از سده هفتم به بعد را نوشته است )
• فرهنگ فارسی، محمد معین، انتشارات امیر کبیر، تهران، ۱۳۷۵
• غلط ننویسیم، ابوالحسن نجفی، مرکز نشر دانشگاهی، تهران، ۱۳۸۶
• فرهنگ کوچک زبان پهلوی، دیوید نیل مکنزی، ترجمه مهشید فخرایی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ۱۳۷۹