وعیق

لغت نامه دهخدا

وعیق. [ وَ ] ( ع اِ ) وُعاق. آواز که از شکم ستور آید وقت رفتن. ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). آواز شکم اسب. ( مهذب الاسماء ). || ( مص ) آواز کردن شکم اسب وقت راه رفتن. ( ناظم الاطباء ). شنیده شدن آواز از شکم اسب به هنگام راه رفتن. ( اقرب الموارد ). و رجوع به وعنق شود.

پیشنهاد کاربران

وعیق. [ وَ ] ( ع اِ ) وُعاق. آواز که از شکم ستور آید وقت رفتن. ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) . آواز شکم اسب. ( مهذب الاسماء ) . || ( مص ) آواز کردن شکم اسب وقت راه رفتن. ( ناظم الاطباء ) . شنیده شدن آواز از شکم اسب به هنگام راه رفتن. ( اقرب الموارد ) . و رجوع به وعنق شود.
...
[مشاهده متن کامل]

منبع. لغت نامه دهخدا