وشک
لغت نامه دهخدا
وشک. [ وُ ] ( اِ ) صمغ نباتی است مانند ترب ، و آن را به شیرازی بدران گویند، و معرب آن اشج است ، و به عربی اشق خوانند. ( برهان ) ( انجمن آرا ) ( از ناظم الاطباء ). رجوع به وشج شود. || به زبان اصفهانی نام درخت عظیمی است بسیار بزرگ از جنس خلاف که به عربی آن را غرب به فتح غین و راء نامند و به شیرازی وزک و به تبری اوجا خوانند. ( انجمن آرا ) ( از آنندراج ).
وشک. [ وَ / وُ ] ( ع اِمص ) شتابی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). یقال : عجبت من وشک هذا الامرو وشکان...؛ ای من سرعة ذلک الامر. ( مهذب الاسماء ).
فرهنگ فارسی
فرهنگ عمید
پیشنهاد کاربران
وشک Wshk
این واژه در گویش کُردی کلهری در استان کرمانشاه به معنی خشک است، البته علاوه بر وشک، واژه ی هشک نیز کاربرد داره.
این واژه در گویش کُردی کلهری در استان کرمانشاه به معنی خشک است، البته علاوه بر وشک، واژه ی هشک نیز کاربرد داره.
صمغ
در شرف. . .