واژه پشته

واژه فارسی تاجیکی، سمرقندی: پُشته، به معنی بلندی است و در سمرقند از بس که قبرستانها در تپه و بلندیها واقع است، پشته به معنی گورستان و قبرستان می آید. میان مردم چنین بیت هجو آمیزی مشهور است:
به همین شکل و شمایل به سر پشته روی
مرده ها خیزن و یک مشتی زنند مرده روی