واژه فارسی تاجیکی، سمرقندی ( ازبک ) : شیر مست. بره چاق و فربه و تازه ای که از شیر مادر سیر و بهره مند است؛ مجازا در حق کودکان شوخ و نازپرورده مستعمل است. مثال در گویش: این بچه شیرمست، کم و کاست را نمیداند. شیرمست در معنی اصلی در اسرارالتوحید آمده است: جوانی قصاب بره شیرمست به دست دارد.