واژه فارسی تاجیکی، سمرقندی ( ازبک ) : رَه - Rah، یعنی مرتبه، بار، دفعه. مثال در گویش: دو ره آب آورده بود که همه جا سیراب شد، باز سه چار ره کشانیتان، بار سبک شده میماند. در تاریخ نامه طبری آمده است: یک ره بپرس از صاع که صاع را که دزدیده است ( ص۲۳۱ ) .
