هم خوابه

/hamxAbe/

مترادف هم خوابه: مترس، مصاحب، نشمه، هم بستر

لغت نامه دهخدا

هم خوابه. [ هََ خوا / خا ب َ /ب ِ ] ( ص مرکب ) در آخر این لفظ «ها» زاید است ) زن. هم بستر. هم بالین. همسر. زوجه. ( آنندراج ) :
نیم شبی پشت به همخوابه کرد
روی در آسایش گرمابه کرد.
نظامی.
همخوابه عشق و همسر ناز
هم خازن و هم خزینه پرداز.
نظامی.
که را خانه آباد و همخوابه دوست
خدا را به رحمت نظر سوی اوست.
سعدی.
|| همنشین :
بسی بود همشیره با شاخ گل
بسی بود همخوابه با شیر نر.
مسعودسعد.
یار از برون پرده ، بیدار بخت بر در
خاقانی از درونسو همخوابه خیالش.
خاقانی.
|| ندیم. مونس :
همه همخوابه و همدرد دل تنگ منید
مرکب خواب مرا تنگ سفر بگشائید.
خاقانی.
بدین بختم چنو همخوابه باید
کز او سرسام را گرمابه باید.
نظامی.
ور نبود دلبر همخوابه پیش
دست توان کرد در آغوش خویش.
سعدی.

فرهنگ معین

( ~. خا بِ ) (ص . ) همسر.

پیشنهاد کاربران

bedfellow
bedfellows
هم خفت. [ هََ خ ُ ] ( ص مرکب ) هم خواب. همخوابه. جفت. همسر :
مراگفت : جز دخت خاتون مخواه
نزیبد پرستار هم خفت شاه.
فردوسی.
|| قرین. همدم :
چه بی توشه تنها میان گروه
چه هم خفت نخجیر بر دشت و کوه.
اسدی.
concubine

بپرس