هفیف. [ هََ ] ( ع مص ) زود رفتن. ( از تاج المصادر بیهقی ). شتاب رفتن. || وزیدن بادکه شنیده شود آواز وی. || درخشیدن. || سبک گردیدن. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ).
صدای بال حشرات شبیه وز وز |و سکنت الاصوات الا من نقیق الضفادع ، و هفیف الحشرات یومیات نائب فب الاریاف، توفیق الحکیم ص۱۱+ عکس و لینک
