هضبه

لغت نامه دهخدا

( هضبة ) هضبة. [هََ ب َ ] ( ع اِ ) پشته. کوه گسترده بر زمین. ( منتهی الارب ). || کوه به یک سنگ سرشته. || کوه بلند و دراز و تنها و سرخ رنگ. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || باران بزرگ قطره پیوسته. ( منتهی الارب ). باران. ( اقرب الموارد ). ج ، هضب [ هَِ ض َ / هََ ] ، هضاب ، هضبات. جج ، اهاضیب. ( منتهی الارب ). ابوزید گوید: اهاضیب ، مفردش هضاب و مفرد هضاب ، هضب است. ( از اقرب الموارد ). رجوع به هضاب شود.

فرهنگ فارسی

(اسم ) ۱- کوه گسترده برزمین . ۲- کوهی که تنها ازیک پارچه سنگ باشد. ۳- کوه درازبلند ومنفرسرخ رنگ . ۴- کوه(مطلقا ) ۵- پشت. کم گیاه. ۶- باران بزرگ قطره هضبات .وپیوسته

فرهنگ معین

(هَ بَ یا بِ ) [ ع . هضبة ] (اِ. )۱ - کوه . ۲ - پشتة کم گ یاه . ۳ - باران بزرگ قطره و پیوسته .

فرهنگ عمید

پشته، کوه.

پیشنهاد کاربران

فوق هذه الهضبة العالیة، بجانب هذه البحیرة الجمیلة، فإذا خَلَتْ یدکما من المال وحرمتما هذا النعیم الذی تنعمان به شقیتما وشغلکما شأن نفسیکما عن شأن الحب ولذائذه، وسرى إلى نفسیکما الضجر والملل، وربما امتدت تلک السآمة بینکما إلی
...
[مشاهده متن کامل]

أبعد غایتها.
منفلوطی، صفوة المولفات الکاملة العبرات الفضیلة، ص١٠٠

فوجدا فی بعض ارباضها منزلا ضغیرا مفردا واقعا علی راس هضبة عالیة فی سفح جبل مخضر
منفلوطی، صفوة المولفات الکاملة العبرات الفضیلة، ص٨٩
هضبه همان فلات است مانند هضبه پارسی یا هضبه فارس که از ارمنستان تا هند کشیده شده و به ان هضبه ایران نیز گفته میشود
هَضبِه: کوه سنگی، صخره بسیار بزرگ سنگی؛ کوه بلند؛ هضاب.
هضبه: بارانی که زمان زیادی یکسره ببارد.