پوپه به زبان مغولی به طور روان سخن می گفت و تسلطی کم نظیر بر ادبیات شفاهی مغول داشت. پژوهش های او بر خانواده زبان های آلتایی و به ویژه بر مغولی خالخا و مغولی بوریات و همچنین فولکلور این زبان ها و زبان های خویشاوند متمرکز بود.
... [مشاهده متن کامل]
او برای زبان های نوشتاری و گفتاری مغولی خالخا و مغولی بوریات، و نیز برای زبان یاقوتی ( ساخا ) ، گویش آلار و زبان باشقیری کتاب های آموزشی و دستور زبان تألیف کرد.
از جمله آثار او در زمینه ادبیات شفاهی مغول می توان به مجموعه یازده جلدی حماسه های مغولی، گردآوری ضرب المثل ها، ترانه ها و افسانه های مغولی و نیز نسخه های مغولی آثار سانسکریت اشاره کرد.
پوپه پس از سال ۱۹۴۹، علاوه بر روسی، بیشتر به زبان های آلمانی و انگلیسی می نوشت. صرف نظر از زبانی که در آن می نوشت، آثار او به سادگی و روشنی بیان مشهور بودند. به همین دلیل، نوشته هایش هم برای متخصصان و هم برای خوانندگان غیرمتخصص به آسانی قابل فهم بود.
از نوشته هایش :
دستور زبان مغولی مکتوب - دستور زبان مغولی خالخا - دستور زبان مغولی بوریات - مقدمه ای بر مطالعات تطبیقی زبان های مغولی - دستور تطبیقی زبان های آلتایی - راهنمای زبان باشقیری - اهنمای زبان ساخا - ادبیات عامیانه مغول - حماسه های مغولی - واژه های وام گرفته مغولی در زبان کومانی
او معتقد بود به دلیل ترجمه متون بودایی از سانسکریت به مغولی واژگان زیادی از این زبان وارد زبان مغولی شده است و در دوران ارتباط و حکمرانی مغولان در ایران واژگان بسیار زیادی از فارسی وارد زبان مغولی شده است .
... [مشاهده متن کامل]
او برای زبان های نوشتاری و گفتاری مغولی خالخا و مغولی بوریات، و نیز برای زبان یاقوتی ( ساخا ) ، گویش آلار و زبان باشقیری کتاب های آموزشی و دستور زبان تألیف کرد.
از جمله آثار او در زمینه ادبیات شفاهی مغول می توان به مجموعه یازده جلدی حماسه های مغولی، گردآوری ضرب المثل ها، ترانه ها و افسانه های مغولی و نیز نسخه های مغولی آثار سانسکریت اشاره کرد.
پوپه پس از سال ۱۹۴۹، علاوه بر روسی، بیشتر به زبان های آلمانی و انگلیسی می نوشت. صرف نظر از زبانی که در آن می نوشت، آثار او به سادگی و روشنی بیان مشهور بودند. به همین دلیل، نوشته هایش هم برای متخصصان و هم برای خوانندگان غیرمتخصص به آسانی قابل فهم بود.
از نوشته هایش :
دستور زبان مغولی مکتوب - دستور زبان مغولی خالخا - دستور زبان مغولی بوریات - مقدمه ای بر مطالعات تطبیقی زبان های مغولی - دستور تطبیقی زبان های آلتایی - راهنمای زبان باشقیری - اهنمای زبان ساخا - ادبیات عامیانه مغول - حماسه های مغولی - واژه های وام گرفته مغولی در زبان کومانی
او معتقد بود به دلیل ترجمه متون بودایی از سانسکریت به مغولی واژگان زیادی از این زبان وارد زبان مغولی شده است و در دوران ارتباط و حکمرانی مغولان در ایران واژگان بسیار زیادی از فارسی وارد زبان مغولی شده است .
نیکولاس نیکولایویچ پوپه ( Nicholas N. Poppe ) :
پوپه یکی از برجسته ترین متخصصان زبان های مغولی و همچنین خانواده فرضی و بحث برانگیز آلتایی بود؛ خانواده زبانی که بنا بر این فرضیه، زبان های مغولی، ترکی و تونگوزی به آن تعلق دارند.
... [مشاهده متن کامل]
پوپه نسبت به امکان قرار گرفتن زبان کره ای در خانواده آلتایی دیدگاهی باز و پذیرنده داشت، اما معتقد بود که شواهد مربوط به خویشاوندی زبان های مغولی، ترکی و تونگوزی بسیار نیرومندتر از شواهدی است که برای عضویت زبان کره ای در این خانواده ارائه شده اند.
پدر نیکلاس پوپه در خدمات دیپلماتیک روسیه به عنوان مأمور کنسولی در چین خدمت می کرد. پوپه در ۲۷ ژوئیهٔ ۱۸۹۷ در شهر یانتای، واقع در استان شاندونگ چین، زاده شد.
دوران کودکی و جوانی پوپه با جنگ ها و آشوب های سیاسی هم زمان بود؛ او رویدادهایی چون جنگ روسیه و ژاپن، جنگ جهانی اول و جنگ داخلی روسیه را که به استقرار حکومت شوروی انجامید، تجربه کرد. بعدها نیز شاهد پاکسازی بزرگ استالین و جنگ جهانی دوم بود.
پوپه در سال ۱۹۲۱ از بخش زبان مغولی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه پتروگراد فارغ التحصیل شد و در آنجا شاگرد زبان شناس برجسته بوریس یاکوولویچ ولادیمیرتسوف بود.
او حتی پیش از پایان تحصیلاتش، در سال ۱۹۲۰ و در سن ۲۳ سالگی، تدریس در مؤسسه زبان های نوین شرقی را آغاز کرد. سه سال بعد، در سال ۱۹۲۳، به تدریس در دانشگاه لنینگراد پرداخت.
در سال ۱۹۳۱ به ریاست بخش مطالعات مغولی مؤسسه شرق شناسی فرهنگستان علوم شوروی منصوب شد. در سال ۱۹۳۳ و در سن ۳۶ سالگی، به عنوان جوان ترین عضو وابسته فرهنگستان علوم شوروی انتخاب گردید.
در جریان جنگ جهانی دوم، پوپه در منطقه ای از قفقاز که به اشغال نیروهای آلمان درآمده بود زندگی می کرد. او به عنوان مترجم میان مردم محلی و نیروهای اشغالگر آلمانی فعالیت داشت. هنگامی که آلمان ها عقب نشینی کردند، او و خانواده اش نیز فرصت یافتند اتحاد شوروی را ترک کنند.
پوپه در سال ۱۹۴۳ همراه خانواده اش به برلین رفت. پس از پایان جنگ، چند سال را در اختفا و دور از دسترس مقامات شوروی گذراند. سرانجام در سال ۱۹۴۹ توانست به ایالات متحده مهاجرت کند و به هیئت علمی مؤسسهٔ خاور دور و روسیه در دانشگاه واشینگتن بپیوندد. او تا زمان بازنشستگی خود در سال ۱۹۶۸ در آنجا تدریس کرد.
در سال ۱۹۶۸ دانشگاه بن به او دکترای افتخاری اعطا کرد. همچنین در سال های ۱۹۶۸ و ۱۹۷۷ به عنوان عضو خارجی فرهنگستان علوم فنلاند انتخاب شد.
در می ۱۹۸۹ گروهی از دانشجویان تحصیلات تکمیلی که در زمینه مطالعات آسیای مرکزی و داخلی فعالیت می کردند، نخستین �سمپوزیوم نیکلاس پوپه� را برگزار کردند. پوپه در نخستین نشست ( ۱۹۸۹ ) و دومین نشست ( ۱۹۹۰ ) شرکت کرد. از او برای سومین نشست در مه ۱۹۹۱ نیز دعوت شد، اما به دلیل وضعیت جسمانی نتوانست حضور یابد.
سرانجام نیکلاس پوپه در ۸ اوت ۱۹۹۱ در شهر سیاتل، در سن ۹۴ سالگی درگذشت.
پوپه یکی از برجسته ترین متخصصان زبان های مغولی و همچنین خانواده فرضی و بحث برانگیز آلتایی بود؛ خانواده زبانی که بنا بر این فرضیه، زبان های مغولی، ترکی و تونگوزی به آن تعلق دارند.
... [مشاهده متن کامل]
پوپه نسبت به امکان قرار گرفتن زبان کره ای در خانواده آلتایی دیدگاهی باز و پذیرنده داشت، اما معتقد بود که شواهد مربوط به خویشاوندی زبان های مغولی، ترکی و تونگوزی بسیار نیرومندتر از شواهدی است که برای عضویت زبان کره ای در این خانواده ارائه شده اند.
پدر نیکلاس پوپه در خدمات دیپلماتیک روسیه به عنوان مأمور کنسولی در چین خدمت می کرد. پوپه در ۲۷ ژوئیهٔ ۱۸۹۷ در شهر یانتای، واقع در استان شاندونگ چین، زاده شد.
دوران کودکی و جوانی پوپه با جنگ ها و آشوب های سیاسی هم زمان بود؛ او رویدادهایی چون جنگ روسیه و ژاپن، جنگ جهانی اول و جنگ داخلی روسیه را که به استقرار حکومت شوروی انجامید، تجربه کرد. بعدها نیز شاهد پاکسازی بزرگ استالین و جنگ جهانی دوم بود.
پوپه در سال ۱۹۲۱ از بخش زبان مغولی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه پتروگراد فارغ التحصیل شد و در آنجا شاگرد زبان شناس برجسته بوریس یاکوولویچ ولادیمیرتسوف بود.
او حتی پیش از پایان تحصیلاتش، در سال ۱۹۲۰ و در سن ۲۳ سالگی، تدریس در مؤسسه زبان های نوین شرقی را آغاز کرد. سه سال بعد، در سال ۱۹۲۳، به تدریس در دانشگاه لنینگراد پرداخت.
در سال ۱۹۳۱ به ریاست بخش مطالعات مغولی مؤسسه شرق شناسی فرهنگستان علوم شوروی منصوب شد. در سال ۱۹۳۳ و در سن ۳۶ سالگی، به عنوان جوان ترین عضو وابسته فرهنگستان علوم شوروی انتخاب گردید.
در جریان جنگ جهانی دوم، پوپه در منطقه ای از قفقاز که به اشغال نیروهای آلمان درآمده بود زندگی می کرد. او به عنوان مترجم میان مردم محلی و نیروهای اشغالگر آلمانی فعالیت داشت. هنگامی که آلمان ها عقب نشینی کردند، او و خانواده اش نیز فرصت یافتند اتحاد شوروی را ترک کنند.
پوپه در سال ۱۹۴۳ همراه خانواده اش به برلین رفت. پس از پایان جنگ، چند سال را در اختفا و دور از دسترس مقامات شوروی گذراند. سرانجام در سال ۱۹۴۹ توانست به ایالات متحده مهاجرت کند و به هیئت علمی مؤسسهٔ خاور دور و روسیه در دانشگاه واشینگتن بپیوندد. او تا زمان بازنشستگی خود در سال ۱۹۶۸ در آنجا تدریس کرد.
در سال ۱۹۶۸ دانشگاه بن به او دکترای افتخاری اعطا کرد. همچنین در سال های ۱۹۶۸ و ۱۹۷۷ به عنوان عضو خارجی فرهنگستان علوم فنلاند انتخاب شد.
در می ۱۹۸۹ گروهی از دانشجویان تحصیلات تکمیلی که در زمینه مطالعات آسیای مرکزی و داخلی فعالیت می کردند، نخستین �سمپوزیوم نیکلاس پوپه� را برگزار کردند. پوپه در نخستین نشست ( ۱۹۸۹ ) و دومین نشست ( ۱۹۹۰ ) شرکت کرد. از او برای سومین نشست در مه ۱۹۹۱ نیز دعوت شد، اما به دلیل وضعیت جسمانی نتوانست حضور یابد.
سرانجام نیکلاس پوپه در ۸ اوت ۱۹۹۱ در شهر سیاتل، در سن ۹۴ سالگی درگذشت.
