نیکول گالاندریان ( ارمنی: Նիկոլ Գասպարի Գալանդերյան ) از چهره های برجسته موسیقی ارمنی در ایران بود.
به سال ۷ سپتامبر ۱۸۸۱ میلادی ( ۱۲۶۰ خورشیدی ) در شهر آکن AKN ارمنستان غربی، ( کمالیه ترکیه فعلی ) متولد شد.
... [مشاهده متن کامل]
در سال ۱۸۹۹ میلادی ( ۱۲۷۸ خورشیدی ) وی عازم سن پترزبورگ و پس از آن اسقف نشین اچمیادزین ارمنستان می شود و به تحصیل در مدرسه عالی گورگیان می پردازد.
در سال ۱۹۰۶ میلادی ( ۱۲۸۵ خورشیدی ) او در وارنا، بلغارستان و سپس در گرجستان کار تدریس موسیقی را ادامه داد و در آنجا دعوتنامه ای از هیئت امنای مدرسه هایکازیان تهران دریافت کرد و به تهران آمد و به مدت چهار سال در مدارس ارمنی های تهران به تدریس موسیقی پرداخت.
در سال ۱۹۲۴ میلادی ( ۱۳۰۳ خورشیدی ) به ساخت ترانه های کودکان پرداخت و از سال ۱۹۲۵ میلادی ( ۱۳۰۴ خورشیدی ) فعالیت خود را گسترش داد.
نیکول گالاندریان در طول فعالیت هنری خویش ۵۰۰ قطعه موسیقی ساخته و تنظیم کرده است. وی همچنین خالق سه اپرت به نام های «پروانه»، «چوپان» و «شکار لالوار» و همچنین ده اپرت برای کودکان می باشد. وی همچنین خالق ۴۶ ترانه برای کودکان ( ۱۸ ترانه به زبان فارسی و ۲۸ ترانه به زبان ارمنی ) می باشد.
گالاندریان همچنین در مدت بیش از سی سال، رهبر گروه کُر گوقتان «Goghtan» بود. ترانه های وی دارای ساختاری محکم و سرشار از حس موسیقایی می باشند و به همین دلیل اکثر آثار آن ها در دل مردم جای گرفته اند. وی هرچند بر اثر شرایط و مشکلات زندگی موفق به کسب تحصیلات آکادمیک و حتی متوسطه نشد اما در نتیجه عشق و علاقه عمیق خود نسبت به موسیقی و خصوصاً موسیقی ارمنی، توانست نقش بسزایی در رشد و شکوفایی این هنر داشته باشد.
آثار گالاندریان در دو جلد در ارمنستان منتشر شده اند.
وی در سال ۲ مارس ۱۹۴۴ میلادی ( ۱۳۲۳ خورشیدی ) در سن ۶۲ سالگی شهر تهران بدرود حیات گفت.
برخی از کارهای وی عبارتند از:
• تنظیم موسیقی بر روی چند شعر از آوتیک ایساهاکیان، واهان دریان، هوهانس تومانیان
• اپرای منظومه «شکار لالوار» که در مدرسه هایکازیان و در تئاتر تابستانی زرتشتیان اجرا گردید
• اپرایی بر اساس منظومه «پروانه» اثر هوهانس تومانیان
• اپرای «چوپان»
بسیاری از آثار گالاندریان ( کلا حدود ۱۰۰۰ ) در مجموعه های مختلف به چاپ رسیده اند از جمله در جلدهای ۵ و ۶ آوازنامه «گانزاران» ( گنجنامه ) قاهره، «نور هاسگر» ( خوشه های نو ) ، در نشریات ارمنی ایران و در روزنامه فارسی «راهنمای زندگی»
![نیکول گالاندریان](//img.abadis.ir/comments/words/نیکول گالاندریان/060016.webp)
![نیکول گالاندریان](//img.abadis.ir/comments/words/نیکول گالاندریان/098203.webp)
به سال ۷ سپتامبر ۱۸۸۱ میلادی ( ۱۲۶۰ خورشیدی ) در شهر آکن AKN ارمنستان غربی، ( کمالیه ترکیه فعلی ) متولد شد.
... [مشاهده متن کامل]
در سال ۱۸۹۹ میلادی ( ۱۲۷۸ خورشیدی ) وی عازم سن پترزبورگ و پس از آن اسقف نشین اچمیادزین ارمنستان می شود و به تحصیل در مدرسه عالی گورگیان می پردازد.
در سال ۱۹۰۶ میلادی ( ۱۲۸۵ خورشیدی ) او در وارنا، بلغارستان و سپس در گرجستان کار تدریس موسیقی را ادامه داد و در آنجا دعوتنامه ای از هیئت امنای مدرسه هایکازیان تهران دریافت کرد و به تهران آمد و به مدت چهار سال در مدارس ارمنی های تهران به تدریس موسیقی پرداخت.
در سال ۱۹۲۴ میلادی ( ۱۳۰۳ خورشیدی ) به ساخت ترانه های کودکان پرداخت و از سال ۱۹۲۵ میلادی ( ۱۳۰۴ خورشیدی ) فعالیت خود را گسترش داد.
نیکول گالاندریان در طول فعالیت هنری خویش ۵۰۰ قطعه موسیقی ساخته و تنظیم کرده است. وی همچنین خالق سه اپرت به نام های «پروانه»، «چوپان» و «شکار لالوار» و همچنین ده اپرت برای کودکان می باشد. وی همچنین خالق ۴۶ ترانه برای کودکان ( ۱۸ ترانه به زبان فارسی و ۲۸ ترانه به زبان ارمنی ) می باشد.
گالاندریان همچنین در مدت بیش از سی سال، رهبر گروه کُر گوقتان «Goghtan» بود. ترانه های وی دارای ساختاری محکم و سرشار از حس موسیقایی می باشند و به همین دلیل اکثر آثار آن ها در دل مردم جای گرفته اند. وی هرچند بر اثر شرایط و مشکلات زندگی موفق به کسب تحصیلات آکادمیک و حتی متوسطه نشد اما در نتیجه عشق و علاقه عمیق خود نسبت به موسیقی و خصوصاً موسیقی ارمنی، توانست نقش بسزایی در رشد و شکوفایی این هنر داشته باشد.
آثار گالاندریان در دو جلد در ارمنستان منتشر شده اند.
وی در سال ۲ مارس ۱۹۴۴ میلادی ( ۱۳۲۳ خورشیدی ) در سن ۶۲ سالگی شهر تهران بدرود حیات گفت.
برخی از کارهای وی عبارتند از:
• تنظیم موسیقی بر روی چند شعر از آوتیک ایساهاکیان، واهان دریان، هوهانس تومانیان
• اپرای منظومه «شکار لالوار» که در مدرسه هایکازیان و در تئاتر تابستانی زرتشتیان اجرا گردید
• اپرایی بر اساس منظومه «پروانه» اثر هوهانس تومانیان
• اپرای «چوپان»
بسیاری از آثار گالاندریان ( کلا حدود ۱۰۰۰ ) در مجموعه های مختلف به چاپ رسیده اند از جمله در جلدهای ۵ و ۶ آوازنامه «گانزاران» ( گنجنامه ) قاهره، «نور هاسگر» ( خوشه های نو ) ، در نشریات ارمنی ایران و در روزنامه فارسی «راهنمای زندگی»
![نیکول گالاندریان](http://img.abadis.ir/comments/words/نیکول گالاندریان/060016.webp)
![نیکول گالاندریان](http://img.abadis.ir/comments/words/نیکول گالاندریان/098203.webp)