نوذر

نوذَر
در شاهنامۀ فردوسی ، پسر منوچهر . هنگامی که سام پسر خود زال را از نزد سیمُرغ به زابُلِستان برد، منوچهر نوذر را برای گفتن تهنیت نزد سام فرستاد. منوچهر به هنگام مرگ ، نوذر را خواست و او را در حضور موبدان به دادگری و دین داری سفارش کرد و تاج و تخت به او سپرد. منوچهر فرزند را از ظهور موسی در زمان او آگاه کرد و سفارش کرد که با موسی دشمنی نکند و به دین او گرود. همچنین، سفارش کرد که برای رویارویی با تورانیان که به زودی به ایران خواهند تاخت ، از سام و زال کمک بگیرد. نوذر، با نشستن به تخت، بیدادگری پیشه کرد و سامان کارها را به هم زد. مردم ناگزیر از سام یاری خواستند. سام به ایران شتافت و نوذر را به راه آورد. اما تورانیان به ایران تاختند. در این هنگام سام درگذشت . نوذر از سپاه توران شکست خورد و پس از یک پیروزی موقت و کشته شدن کَروخان و خَزَروان و کَلباد تورانی به دست زال و قارن ، خود نوذر نیز کشته شد.