نوامیس

/navAmis/

لغت نامه دهخدا

نوامیس. [ ن َ ] ( ع اِ ) ج ِناموس. رجوع به ناموس شود. || نوامیس الهیة؛ قوانین شرعی. ( یادداشت مؤلف ). || علم نوامیس ؛ یکی از شعب علم سیمیاست. ( یادداشت مؤلف ). و نیز رجوع به تذکره ضریر انطاکی ص 63 شود. || علم نوامیس ؛ حکمت عملی. ( فرهنگ فارسی معین ).

فرهنگ فارسی

جمع ناموس
( اسم ) جمع ناموس .یاعلم نوامیس .حکمت عملی .

فرهنگ معین

(نَ ) [ ع . ] (اِ. ) جِ ناموس .

فرهنگ عمید

= ناموس

پیشنهاد کاربران

نوامیس = جمعِ ناموس
ناموس
در عربی به معنی بَعوض به "پشه است که" الناموسیه " معنی"پشه بند" دارد.
در زبان یونانی همان "نوموس" و به معنی "قانون" است.
در زبان فارسی نیز که معنای آن مشخص و محرز است.
رضاضَحاکی راحت
دبیرومدرس تاریخ
و. . . . .
جمع ناموس
نوامیس جمع ناموس و همچنان به معنای قوانین است.
قوانین
سنن و نوامیس یعنی سنت ها و قوانین؛ )
معنای دور از ذهن نوامیس، قانون است.